نباشد كه در راه طلب او بارى بر خود نهد و رنجى بكشد ، آن كعبهء مشرّفهء مقدسه كه تو مىبينى هزاران سال بتخانهء كافران كرده بودند تا از غيرت نظر اغيار به خداوند خود بناليد كه پادشاها مرا شريفترين بقاع گردانيدى و رفيعترين مواضع ساختى آن گه ببلاء وجود اصنام مرا مبتلا كردى ، از بارگاه جبروت به دو خطاب رسيد آرى چون خواهى كه معشوق صد و بيست و اند هزار نقطهء طهارت باشى و خواهى كه همهء اولياء و صدّيقان و طالبان را در راه جست خود بينى و ايشان را بناز در كنار گيرى و هزاران ولى وصفى را جان و دل در عشق خود بسوزى و بگدازى ، يا در ان باديهء مردم خوار بىجان كنى كم از آن نباشد كه روزى چند اين بلا و محنت بكشى و صفات صفا و مروهء خود در بطش قهر غيرت فرو گذارى .
«
لِيَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ »
روندگان در راه حق مختلفند و منافع هر يكى بر اندازهء روش اوست و به قدر همت او ، ارباب اموال را منافع مال و معاش است ، ارباب اعمال را ، منافع حلاوت طاعات است ، ارباب احوال را منافع صفاء انفاس است ، بو شعيب سقا به قصد حج از شهر نيشابور بيرون آمد احرام گرفته ، چون قدم در باديه نهاد بهر ميل كه رسيد دو ركعت نماز كرد تا به مقصد رسيد . آن گه گفت : رب العزّه مىگويد :
«
لِيَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ »
و هذا منافعى فى حجّى ، گفت حاجيان و زائران كه از اقطار عالم روى بدين كعبهء شريف نهادهاند بدان مىآيند تا بمنافع خويش رسند ، چنان كه اللَّه تعالى مىگويد ، و منافع من درين حج آن ركعتهاى نماز است كه مقام رازست .
المصلّى يناجى ربّه . و گفتهاند منافع ايشان آنست كه مصطفى ( ص ) گفت :
« اذا كان يوم عرفة ينزل اللَّه الى السّماء الدّنيا فيباهى بهم الملائكة فيقول انظروا الى عبادى ائتونى شعثا غبرا من كلّ فجّ عميق ، اشهدكم انّى قد غفرت لهم ، فتقول الملائكة يا ربّ فلان كان يرهق و فلان و فلانة ، قال يقول اللَّه عز و جل ، قد غفرت لهم » .
«
ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ حُرُماتِ اللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ »
، تعظيم حرمات كار جوانمردانست و سيرت صدّيقان ، اصحاب خدمت ديگرند و ارباب حرمت ديگر ، ترك خدمت عقوبت