كرم ما خواند خلعت چنين بيند .
3 - النوبة الاولى
( 22 / 37 - 26 )
قوله تعالى : «
وَ إِذْ بَوَّأْنا لِإِبْراهِيمَ مَكانَ الْبَيْتِ »
[ ياد كن اى محمّد ] آن گه كه ما جاى ساختيم ابراهيم را جايگاه خانه ، «
أَنْ لا تُشْرِكْ بِي شَيْئاً »
گفتيم با من انباز مگير هيچ چيز ، «
وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ »
و خانهء من پاك دار [ از ناسزاها و پاك مكن از آلايشها ] «
لِلطَّائِفِينَ »
حاجيان را كه گرد آن طواف كنند ، «
وَ الْقائِمِينَ »
و ايشان را كه آنجا مقيمند ، «
وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ »
( 26 ) و نمازگزاران را .
«
وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ »
و بانگ زن در مردمان و آگاه كن بآهنگ خانه كردن ، «
يَأْتُوكَ رِجالًا »
تا آيند به تو پيادگان ، «
وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ »
و بر هر اشترى نزار باريك گشتهاى در نشسته پهلوى ، «
يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ »
( 27 ) ميايند از هر شاهراهى دور ،
«
لِيَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ »
تا بمنفعتها مىرسند كه ايشان را روا داشتم آن ، «
وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ »
و خداى را ياد كنند بتلبيه ، «
فِي أَيَّامٍ مَعْلُوماتٍ »
در شبانروزهايى كه دانسته جهانيانست [ كه آن روزگار حجّ است ] «
عَلى ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعامِ »
بر آنچه ايشان را روزى داد اللَّه تعالى از بسته زبانان ، «
فَكُلُوا مِنْها »
مىخوريد از آن . «
وَ أَطْعِمُوا الْبائِسَ الْفَقِيرَ »
( 28 ) و خورانيد مستمند درويش را .
«
ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ »
پس تا بگزارند آنچه نشانهاى بيرون آمدنست از احرام ، «
وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ »
و بگزارند كارهاى خويش در حجّ كه آن شمردنىاند ، «
وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ »
( 29 ) و تا طواف كنند گرد آن خانه كه از دعوى جباران آزاد است .
«
ذلِكَ »
آنچه گفتيم از اعمال و احكام حجّ دين خداست . «
وَ مَنْ يُعَظِّمْ