حُرُماتِ اللَّهِ »
و هر كه بزرگ دارد آزرمهاى خداى خود ، «
فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ »
آن بهست او را بنزديك خداوند او ، «
وَ أُحِلَّتْ لَكُمُ الْأَنْعامُ »
و شما را گشاده و حلال كرده آمد خوردن چهار پايان ، [ شتر و گاو و گوسفند ] «
إِلَّا ما يُتْلى عَلَيْكُمْ »
مگر آنچه مىخوانند بر شما [ تحريم آن ] «
فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثانِ »
دور شويد و بپرهيزيد ازين بتان پليد ، «
وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ »
( 30 ) و دور شويد و بپرهيزيد از سخن دروغ ساخته و كژ نهاده .
«
حُنَفاءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ »
خداى را مخلصان نه با وى انباز گيرندگان ، «
وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ »
و هر كه انباز گيرد با اللَّه تعالى [ و ديگرى را پرستد ] ، «
فَكَأَنَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ »
همچنانست كه در افتاد از آسمان ، «
فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ »
تا مرغ ربايد او را در هوا ، «
أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكانٍ سَحِيقٍ »
( 31 ) يا باد او را ببرد و جايى دور اندازد .
«
ذلِكَ »
آن پرهيزيدن از رجس و سخن دروغ ، «
وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ »
و هر كه بزرگ دارد نشانهاى خداى ، «
فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ »
( 32 ) آن همه آزرم دارى دلهاست .
«
لَكُمْ فِيها مَنافِعُ »
شما را در آن [ شترها كه ميرانيد تا آن را بمنا بكشيد در راه ] منفعتهاست ، «
إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى »
تا زمانى نامزد كرده ، «
ثُمَّ مَحِلُّها إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ »
( 33 ) آن گه جاى كشتن و خوردن آن آن گه بود كه به آن خانه آزاد رسيد .
«
وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً »
و هر گروهى را قربانى داديم و جاى قربان ساختيم ، «
لِيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ »
تا ياد كنند نام خداى ، «
ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعامِ »
بر آنچه روزى داد اللَّه تعالى ايشان را ازين چهارپايان بسته زبانان [ بنزديك كشتن ] «
فَإِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ »
خداوند شما خدائيست يكتا ، «
فَلَهُ أَسْلِمُوا »
مسلمان باشيد و او را گردن نهيد ، «
وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ »
( 34 ) و شاد كن فروتنان را .
«
الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ »
ايشان كه آن گه كه ياد كنند اللَّه تعالى را پيش ايشان ،