خويش ] هلاك خواهيم كرد [ و اهل آن تباه ] ، «
أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ »
( 95 ) كه هرگز ايشان با ايمان آيند و از كفر خويش توبه كنند .
«
حَتَّى إِذا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ »
تا آن گه كه باز گشايند يأجوج و مأجوج . «
وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ »
( 96 ) و ايشان از هر تلى و بالايى مىدوند .
«
وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ »
و بنزديك آمد هنگام آن وعدهء راست ، «
فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِينَ كَفَرُوا »
آن آن گه آنست كه چشمهاى كافران گشاده مانده ، [ در آن روز و در آنچه در آن روز ] . «
يا وَيْلَنا »
[ ميگويند ] اى ويل هلاك بر ما ، «
قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا »
ما در ناآگاهى بوديم از اين روزگار ، «
بَلْ كُنَّا ظالِمِينَ »
( 97 ) بل ناآگاه نبوديم كه ستمكاران بوديم .
«
إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ »
شما و اين بتان كه مىپرستيد جز از اللَّه تعالى ، «
حَصَبُ جَهَنَّمَ »
همه در آتش انداختنىاند ، «
أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ »
( 98 ) كه همه به آن خواهيد رسيد .
«
لَوْ كانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها »
اگر بتان خدايان بودند به آتش نشدندى « 1 » «
وَ كُلٌّ فِيها خالِدُونَ »
( 99 ) و شما و ايشان همه در آتشيد .
«
لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ »
ايشان را است در آن نالهاى زار ، «
وَ هُمْ فِيها لا يَسْمَعُونَ »
( 100 ) و در آن هيچ سخن خويش نشنوند .
النّوبة الثانية
قوله تعالى : «
وَ ذَا النُّونِ »
، النّون الحوت الّذى التقم يونس ، قال هاهنا ذو النّون و قال فى موضع آخر :
« كَصاحِبِ الْحُوتِ »
. اى - اذكر صاحب الحوت و هو يونس بن متى ، گفتهاند
هامش
( 1 ) - نسخه الف . نشدنديد