از اللَّه تعالى ، «
أَ فَلا تَعْقِلُونَ »
( 67 ) كه خوارى و ناتوانى ايشان بديدند ناسزايى ايشان در نمىيابند .
«
قالُوا حَرِّقُوهُ »
گفتند به آتش بسوزيد ابراهيم را ، «
وَ انْصُرُوا آلِهَتَكُمْ »
و خدايان خويش را به كار آييد و يارى دهيد ، «
إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ »
( 68 ) اگر هيچيز خواهيد كرد .
«
قُلْنا يا نارُ »
گفتيم اى آتش ، «
كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ »
( 69 ) سرد گرد و سلامت « 1 » بر ابراهيم .
«
وَ أَرادُوا بِهِ كَيْداً »
و سازى خواستند ابراهيم را ، «
فَجَعَلْناهُمُ الْأَخْسَرِينَ »
( 70 ) و ما [ ساز خويش ] ايشان را زيان كارتر و نوميدتر همه زيان كاران و نوميدان كرديم .
«
وَ نَجَّيْناهُ وَ لُوطاً »
رهانيديم ابراهيم و لوط را ، «
إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها لِلْعالَمِينَ »
( 71 ) و برديم ايشان را به آن زمين كه بركت كرديم در آن جهانيان را .
«
وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ »
و ابراهيم را اسحاق بخشيديم ، «
وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً »
و يعقوب بافزونى ، «
وَ كُلًّا جَعَلْنا صالِحِينَ »
( 72 ) و همه را نيكان كرديم .
«
وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً »
و ايشان را پيشوايان كرديم ، «
يَهْدُونَ بِأَمْرِنا »
تا راه مىنمودند خلق را بفرمان و پيغام ما ، «
وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ »
و فرمان داديم و پيغام بايشان نيكيها كردن ، «
وَ إِقامَ الصَّلاةِ »
و نماز بپاى داشتن «
وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ »
و زكات دادن ، «
وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ »
( 73 ) و ما را پرستگاران بودند .
«
وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً »
و داديم لوط را راست دانى و باريك دانى و دانش ، «
وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ »
و برهانيديم او را از آن شهر ، «
الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ »
كه مردمان آن بدها ميكردند ، «
إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ »
كه ايشان گروهى بد بودند ، «
فاسِقِينَ »
( 74 ) از فرمان بردارى بيرون .
«
وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا »
و او را در آورديم در بخشايش خويش ، «
إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ »
( 75 )
هامش
( 1 ) - نسخه ج : بارستگى