خوارى و ناتوانى بتان بينند ] با ابراهيم گروند .
«
قالُوا مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا »
گفتند اين با خدايان ما كه كرد ، «
إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ »
( 59 ) كه او از ستمكارانست .
«
قالُوا سَمِعْنا فَتًى يَذْكُرُهُمْ »
گفتند ميشنيديم از جوانى كه ايشان را بد ميگفت ، «
يُقالُ لَهُ إِبْراهِيمُ ( 60 ) »
ابراهيم گويند او را .
«
قالُوا فَأْتُوا بِهِ عَلى أَعْيُنِ النَّاسِ »
گفتند او را بر ديدار چشمهاى مردمان آريد و باز نمائيد ، «
لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ »
( 61 ) تا گواهى دهند ، [ كه اينست كه آن بدها ميگفت ] .
«
قالُوا أَ أَنْتَ فَعَلْتَ هذا بِآلِهَتِنا يا إِبْراهِيمُ »
( 62 ) گفتند انى تو كردى بخداوندان ما اى ابراهيم ؟
«
قالَ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هذا »
گفت اين بزرگ ايشان كرد آنك ، «
فَسْئَلُوهُمْ إِنْ كانُوا يَنْطِقُونَ »
( 63 ) بپرسيد از ايشان اگر سخن گويند .
«
فَرَجَعُوا إِلى أَنْفُسِهِمْ »
با يكديگر گشتند . «
فَقالُوا إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ »
( 64 ) و يكديگر را گفتند [ راست ميگويد ابراهيم ] شمائيد كه ستمكاريد [ و پرستش جاى ناسزا مىنهيد ] .
«
ثُمَّ نُكِسُوا عَلى رُؤُسِهِمْ »
پس برگرداند ايشان را و بر سر افكندند « 1 » ، «
لَقَدْ عَلِمْتَ ما هؤُلاءِ يَنْطِقُونَ »
( 65 ) ابراهيم را گفتند دانستهاى تو كه بتان آن نيستند كه سخن گويند .
«
قالَ أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ »
ابراهيم گفت مىپرستيد جز از اللَّه تعالى ، «
ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَ لا يَضُرُّكُمْ »
( 66 ) چيزى كه سود ندارد و به كار نيايد شما را هيچ [ اگر پرستيد آن را ] و گزندى نكند شما را [ اگر نپرستيد ] .
«
أُفٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ »
اف شما را و آن را كه مىپرستيد جز
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : او كندند .