«
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ الْفُرْقانَ »
و داديم موسى و هارون را نامه كه در آن جداست ميان راستى و كژى . «
وَ ضِياءً وَ ذِكْراً لِلْمُتَّقِينَ »
( 48 ) و روشنايى و يادگارى پرهيزكاران را ،
«
الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ »
ايشان را كه خداوند خويش را مىدانند ناديده و از وى ميترسند ، «
وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ »
( 49 ) و از رستاخيز بر بيم مىباشند ،
«
وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ »
و اين قرآن سخنى است بركت بر وى پيوسته ، «
أَنْزَلْناهُ »
فرو فرستاديم آن را ، «
أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ »
( 50 ) شما به آن ناگرويدهايد .
النوبة الثانية
قوله : «
وَ ما جَعَلْنا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَ »
اى - دوام البقاء فى الدنيا ، «
أَ فَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخالِدُونَ »
اى - فهم الخالدون ان متّ ، اين جواب مشركان قريش است كه هلاك پيغمبر بآرزو ميخواستند ميگفتند :
« نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ »
چشم نهادهايم به آن كه او بميرد و باز رهيم ازو ، رب العزة گفت تو بميرى نه ايشان خواهند بود كه ايشان هم بميرند . همانست كه گفت :
« إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ »
. يعنى كه در مرگ شماتت نيست كه به همه كس خواهد رسيد و هر كسى خواهد چشيد ، اينست كه گفت جل جلاله :
«
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ »
اى - كلّ ذى جسد و روح سيذوق و يقاسى مرارة الموت ، در آفرينش كسى نيست كه شربت مرگ نچشد هم فريشتهء مقرب و هم پيغامبر مرسل .
قضيت تحنبى فسرّ قوم * حمقى بهم غفلة و نوم
كانّ يومى علىّ حتما * و ليس للشامتين يوم
آن روز كه
« كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ »
از آسمان فرو آمد يعنى كه هر چه در زمين