پايندگى و جاويدى نداديم ايدر . «
أَ فَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخالِدُونَ »
( 34 ) كه تو بميرى ايشان جاويد مانند .
«
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ »
هر كسى چشندهء مرگست و هر تنى ، «
وَ نَبْلُوكُمْ »
مىآزمائيم شما را [ تا زندهايد ] ، «
بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً »
ببد اين جهان و نيك اين جهان به رسيدن را از شما ، «
وَ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ »
( 35 ) و پس شما را با ما آرند .
«
وَ إِذا رَآكَ الَّذِينَ كَفَرُوا »
آن گه كه كافران ترا بينند ، «
إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُواً »
ترا جز بافسوس فرا نمىدارند ، «
أَ هذَا الَّذِي يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ »
مىگويند اينست كه خدايان شما را به زبان مىآرد ، «
وَ هُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمنِ هُمْ كافِرُونَ »
( 36 ) و ايشان بنام رحمن و سخن او كافرند .
«
خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ »
مردم را از شتاب آفريدند ، «
سَأُرِيكُمْ آياتِي »
با شما نمائيم باز نمودنى نشانهاى خويش ،
« فَلا تَسْتَعْجِلُونِ »
( 37 ) مشتابانيد مرا .
«
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ »
( 38 ) و مىگويند كه بودن اين وعده كى ، اگر راست گويند ؟
«
لَوْ يَعْلَمُ الَّذِينَ كَفَرُوا »
اگر مىدانستندى كافران حال خويش ، «
حِينَ لا يَكُفُّونَ عَنْ وُجُوهِهِمُ النَّارَ »
در آن هنگام كه باز نمىتوانند برد از رويهاى خويش آتش ، «
وَ لا عَنْ ظُهُورِهِمْ »
و نه از پس پشتهاى خويش . «
وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ »
( 39 ) و نه ايشان را يارى دهند و فرياد رسند .
«
بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً »
بلكه آتش بايشان آيد ناگاه ، «
فَتَبْهَتُهُمْ »
تا در آن درمانند ، «
فَلا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّها »
نه باز پس برد آن توانند ، «
وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ »
( 40 ) و نه در ايشان و زارى ايشان نگرند .
«
وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ »
افسوس كردند برسولانى پيش از تو ، «
فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ »
فرا سر نشست ايشان را كه آن افسوس كردند از آن افسوس كنندگان ، «
ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ »
( 41 ) سرانجام آن افسوس كه مىكردند