من الضّلالة و وقاه يوم القيامة سوء الحساب و ذلك بانّ اللَّه يقول : «
فَمَنِ اتَّبَعَ هُدايَ فَلا يَضِلُّ وَ لا يَشْقى »
. و قال الشّعبى عن ابن عباس : اجار اللَّه تابع القرآن من ان يضلّ فى الدّنيا و يشقى فى الآخرة ، و قرأ هذه الاية .
النّوبة الثالثة
قوله تعالى : «
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ »
الاية . نفخ اسرافيل در صور نشان قيامتست ، و اظهار سياست و هيبت الهيت . يك بار بدمد همه زندگان مرده شوند ، بار ديگر بدمد همه مردگان زنده شوند ، صور يكى ، و دمنده يكى ، و آواز يكى ، گاه زنده مرده شود ، گاه مرده زنده شود ، تا بدانى كه احيا و افناء خلق بقدرت ملكست نه بنفخهء ملك .
آن صيحه اسرافيل بمشرق هم چنان رسد كه به مغرب ، و به مغرب هم چنان رسد كه بمشرق ، شرقيان هم چنان شوند كه غربيان ، غربيان هم چنان شوند كه مشرقيان ، خلق را در سماع آن صيحه تفاوت نه ، يكى را دور تر و ديگرى را نزديكتر نه ، اين چنانست كه قديسان ملأ اعلى حافين ، و صافين كروبيان و روحانيان خداى را ميخوانند و آن ذرّه كه زير اطباق زمينست در تحت الثرى او را ميخواند ، نه خواندن آن ذرّه از سمع اللَّه دور تر ، نه خواندن عرشيان بسمع او نزديكتر . از اين عجبتر مردى بود در صدر اين امت نام او ساريه . بصحراى نهاوند جنگ ميكرد عمر خطاب در مسجد مدينه بر منبر خطبه مىكرد و اين قصّه معروفست ، تا آنجا كه گفت يا سارية الجبل الجبل ، رب العزة از مدينه تا نهاوند حجابها برداشت ، تا ساريه آواز عمر بشيند دور چون نزديك و نزديك چون دور . همچنين اسرافيل و صور ، از آدميان دور لكن نفخهء وى بايشان نزديك تا بدانى كه كار در رسانيدنست نه در دميدن . و گفتهاند كه آواز صور نفخهء هيبتست و اظهار سياست ، و بنفخهء هيبت كسى را زنده كنند كه ببعث و نشور ايمان ندارد