النوبة الثالثة
قوله : «
إِنَّهُ مَنْ يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِماً فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْيى وَ مَنْ يَأْتِهِ مُؤْمِناً قَدْ عَمِلَ الصَّالِحاتِ فَأُولئِكَ لَهُمُ الدَّرَجاتُ الْعُلى »
بر ذوق ارباب معرفت و جوانمردان طريقت اين دو آيت اشارت به دو گروه است : گروهى كه صفت انتقام درگاه عزت ذى الجلال بايشان روى نمايد تا به حكم قهر پرده تجمل از روى كار ايشان بردارند و نقاب حشمت از روى جاه ايشان فرو گشايند و رقم مهجورى بر حاشيهء وقت ايشان كشند و قبلهء رد همه عالم گردانند ، گهى در چنك قبض اسير تحير گشته ، گهى از بيم قهر عين فزع شده ، نه نواختى كه دل را زندگى دهد ، نه زهرى كه نفس به او كشته شود ، «
لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْيى »
نه روى آنكه باز گردد ، نه زهرهء آن كه فرا پيش شود ، به زبان بيچارگى از سر درماندگى گويد :
از جام وجود خود نه مستم نه نيم * زير لگد فلك نه پستم نه نيم
نه راحت جان نه درد دل و اى به من * يا رب چه كسم من كه نه هستم نه نيم
باز گروهيند كه تجلى نظر جمال لطف حق بدلهاى ايشان پيوسته ، نواختهاى ايشان يكى امروز يكى فردا ، امروز بر بساط انبساط ، در روضه انس و ناز آرام گرفته و از شراب خانهء محبّت هر ساعتى و لحظهاى جامهاى مالامال از بهر ايشان روان كرده ، و فردا در جنات مأوى و درجات على صدرهء بقاى ابد و خلّهء ملك سرمد پوشيده ، بر متكاى اقبال در مشاهدهء ملك ذو الجلال نشانده ، كاسات وصال متواتر ، و خلعت افضال متوالى هر دمى نواختى و قبولى ، هر لحظه فتوحى و و صلى ، اينست كه رب العالمين جل جلاله گفت : «
خالِدِينَ فِيها وَ ذلِكَ جَزاءُ مَنْ تَزَكَّى »
امّا نشان استقبال اين دولت و آثار يافت اين رتبت و منزلت آنست كه بنده حجاب غفلت از راه خود بردارد و دامن