بيرون آيند از آن سدّ بر يكديگر مىآويزند ، «
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ »
و در صور آخر دردمند «
فَجَمَعْناهُمْ جَمْعاً ( 99 ) »
و ايشان را با هم آريم بعرصه با هم آوردنى .
«
وَ عَرَضْنا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكافِرِينَ عَرْضاً ( 100 ) »
و فرا ديدار دهيم دوزخ آن روز كافران را ديدار دادنى .
«
الَّذِينَ كانَتْ أَعْيُنُهُمْ »
آن كافران كه چشمهاى دلهاى ايشان ، «
فِي غِطاءٍ عَنْ ذِكْرِي »
در پردهاى بود از شناخت ما و بدانستن حقّ ما ، «
وَ كانُوا لا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعاً ( 101 ) »
و گوش دل نداشتند حق نمىتوانستند شنيد .
«
أَ فَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا »
چنين پنداشتند ايشان كه كافر شدند ، «
أَنْ يَتَّخِذُوا عِبادِي مِنْ دُونِي أَوْلِياءَ »
كه بندگان من [ عيسى و مريم و عزير ] بخدايى گيرند فرود از من ، «
إِنَّا أَعْتَدْنا جَهَنَّمَ لِلْكافِرِينَ نُزُلًا ( 102 ) »
ما ساختيم دوزخ كافران را تا نزل ايشان بود .
«
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ »
بگوى [ پيغامبر من ] كه شما را خبر دهم ، «
بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا ( 103 ) »
كه زيانكارتر كارگران و بيهودهتر رنجوران و بىبرتر كردار - ورزان كيست .
«
الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا »
ايشان كه رنج مىبردند درين جهان و رنج ايشان باطل گشت و نيست ، «
وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً ( 104 ) »
و مىپندارند كه بس نيكوكارى مىكنند .
«
أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ »
ايشانند كه بآيات و سخنان اللَّه تعالى كافر شدند ، «
وَ لِقائِهِ »
و بديدار او ، «
فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ »
تا كردارهاى ايشان همه تباه گشت و نيست ، «
فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً ( 105 ) »
فردا ايشان را در سخن هيچ سنگ ننهيم .
«
ذلِكَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما كَفَرُوا »
آنست سزاى ايشان بآنچ كافر شدند ، «
وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ رُسُلِي هُزُواً ( 106 ) »
و پيغام و سخنان من و فرستادگان من