«
وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِي هذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ »
از روى بر وى گردانيديم درين قرآن مردمان را از هر گونهاى ، «
وَ كانَ الْإِنْسانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا ( 54 ) »
و آدمى پيچنده تر همه چيزست و ستيهنده تر « 1 » .
«
وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا »
باز نداشت مردمان را كه بگرويدندى ، «
إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى »
آن گه كه بايشان آمد پيغام و رساننده ، «
وَ يَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ »
و از كفر توبه كردندى ، «
إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ »
مگر تا بايشان آيد هم چنان راست كه بكافران پيشينيان آمد از مثلات و عبر ، «
أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ قُبُلًا ( 55 ) »
يا عذاب بايشان آيد برابر و روياروى آشكارا .
«
وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ »
و نفرستيم ما فرستادگان « 2 » ، «
إِلَّا مُبَشِّرِينَ »
مگر بشارت دهان [ فرمان برداران را ] ، «
وَ مُنْذِرِينَ »
و بيم نماينده و ترساننده [ گردن گردنكشان را ] ، «
وَ يُجادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْباطِلِ »
و پيكار ميجويند و مىپيچند كافران بكژ و دروغ ، «
لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ »
تا بيوكنند « 3 » و باطل كنند بپيكار خويش حق را ، «
وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ ما أُنْذِرُوا هُزُواً ( 56 ) »
و سخنان من و وعيد من بافسوس گرفتند .
«
وَ مَنْ أَظْلَمُ »
و كيست ستمكارتر [ بر خويشتن ] ، «
مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ »
از آن كس كه پند دهند او را بسخنان خداوند او ، «
فَأَعْرَضَ عَنْها »
و روى گرداند از آن ، «
وَ نَسِيَ ما قَدَّمَتْ يَداهُ »
و فراموش كرد كردههاى خويش ، «
إِنَّا جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ »
ما بر دلهاى ايشان غلافها و پردهها او كنديم تا اين پيغام و اين سخن در نيابند ، «
وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً »
و در گوشهاى ايشان بار و كرى افكنديم ، «
وَ إِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدى »
و اگر ايشان را با راست راهى خوانى ، «
فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذاً أَبَداً ( 57 ) »
راه نيابند ايشان هرگز .
هامش
( 1 ) - ستيهنده : نافرمان و ستيزه كننده ( برهان قاطع ) .
( 2 ) - نسخهء الف : فريشتگان .
( 3 ) - نسخهء ج : بيفكنند .