مىترسد ، اينست كه ميگويد : «
يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ »
و عارف دل در مواصلت و قربت حق بسته و از عذاب قطعيت مىترسد ، اينست كه ميگويد :
« يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً »
.
7 - النوبة الاولى
( 17 / 78 - 70 )
قوله تعالى : «
وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ »
گرامى كرديم ما فرزندان آدم را ، «
وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ »
و برداشتيم ايشان را در دشت و دريا ، «
وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ »
و روزى داديم ايشان را از پاكها و خوشها ، «
وَ فَضَّلْناهُمْ »
و ايشان را افزونى داديم ، «
عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا »
بر فراوانى از آنچ آفريديم ، «
تَفْضِيلًا ( 70 ) »
افزونى دادنى .
«
يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ »
آن روز كه خوانيم هر گروهى را از مردمان ، «
بِإِمامِهِمْ »
با پيشوايى ايشان ، «
فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ »
هر كس كه نامهء او در دست راست دهند ، «
فَأُولئِكَ يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ »
ايشان آنند كه نامهء خويش ميخوانند ، «
وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا ( 71 ) »
و مزد يك فتيل از كردار ايشان « 1 » نكاهند .
«
وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى »
و هر كه درين جهان از حق بديدن نابيناست ، «
فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى »
او در آن جهان نابيناست ، «
وَ أَضَلُّ سَبِيلًا ( 72 ) »
و از نابينا گمراهتر .
«
وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ »
خواستندى و نزديك بودى كه بر تو تباه كردندى و باز گردانيدندى ، «
عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ »
از آنچ بر تو فرو فرستاديم از پيغام ، «
لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنا غَيْرَهُ »
تا تو بر ما آن گفتى كه ما نگفتيم ، «
وَ إِذاً لَاتَّخَذُوكَ خَلِيلًا ( 73 ) »
و گر بودى اينچنين ترا دوست گرفتندى .
«
وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ »
و اگر نه آن بودى كه ما ترا بر جاى بداشتيمى ،
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : و به قدر فتيل از مزد ايشان و كردار ايشان .