«
فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ »
در مالهاى ايشان و در فرزندان ، «
وَ عِدْهُمْ »
[ و ايشان را عمر دراز نماى ] و وعدهء زندگانى ده ، «
وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً ( 64 ) »
و وعده ندهد مردمان را ديو مگر بفريب .
«
إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ »
بندگان من نيست ترا بر ايشان دسترسى و توانى « 1 » ، «
وَ كَفى بِرَبِّكَ وَكِيلًا ( 65 ) »
و خداوند تو بسنده و باز پذيرنده است و يار .
«
رَبُّكُمُ الَّذِي يُزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ »
خداوند شما اوست كه خوش مىرواند و نرم كشتى در دريا شما را ، «
لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ »
تا فضل او جوييد از روزى خويش ، «
إِنَّهُ كانَ بِكُمْ رَحِيماً ( 66 ) »
كه او بشما مهربان است « 2 » .
«
وَ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ »
و چون بشما رسد گزند و بيم در دريا ، «
ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ »
گم شود هر چه مىخوانيد بخدايى مگر او ، «
فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ »
چون شما را وارهاند با خشكى و دشت ، «
أَعْرَضْتُمْ »
روى گردانيد از شكر او ، «
وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً ( 67 ) »
اين آدمى هميشه ناسپاس است .
«
أَ فَأَمِنْتُمْ »
ايمن مىباشيد شما كه مشركانيد ، «
أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جانِبَ الْبَرِّ »
كه شما را از سويى « 3 » در زمينى فرو برد [ او كه شما را در دريا تاود بر خشك هم تاود ] ، «
أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً »
يا بر شما سنگ باران فرستد ، «
ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلًا ( 68 ) »
آن گه خود را يارى و پذيرفتگارى و كارسازى نيابيد .
«
أَمْ أَمِنْتُمْ »
آيا ايمن مىباشيد ، «
أَنْ يُعِيدَكُمْ فِيهِ تارَةً أُخْرى »
كه شما را باز بارى ديگر در دريا برد ، «
فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قاصِفاً مِنَ الرِّيحِ »
و بر شما باد كشتى شكن گشايد ، «
فَيُغْرِقَكُمْ »
تا شما را به آب بكشد ، «
بِما كَفَرْتُمْ »
بآنك بار پيشين ناسپاس گشتيد ، «
ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ عَلَيْنا بِهِ تَبِيعاً ( 69 ) »
آن گه خويشتن
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : بر گزيدگان من ترا دست رسى و توانى نيست .
( 2 ) - نسخهء ج : او كه بشما مهربان .
( 3 ) - نسخهء ج : كه در سويى از سويها بر شما را .