«
وَ آتَيْنا ثَمُودَ النَّاقَةَ »
و آنك داديم ثمود را ماده شتر ، «
مُبْصِرَةً »
آشكارا و روشن چشمها را ديدهور ، «
فَظَلَمُوا بِها »
ستم كردند بر او ، «
وَ ما نُرْسِلُ بِالْآياتِ »
و ما آيات و معجزات نفرستيم ، «
إِلَّا تَخْوِيفاً ( 59 ) »
مگر بيم دادن و وعيد نمودن را .
«
وَ إِذْ قُلْنا لَكَ »
و اينكه مىگوييم ترا ، «
إِنَّ رَبَّكَ أَحاطَ بِالنَّاسِ »
كه خداوند تو تاود « 1 » با مردمان هر كرا خواهد گيرد ، «
وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ »
و نكرديم آن ديدار كه ترا نموديم ، «
إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ »
مگر آزمايشى مردمان را ، «
وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ »
و آن درخت نفريدهء نكوهيده در قرآن ، «
وَ نُخَوِّفُهُمْ »
و مىترسانيم ايشان را ، «
فَما يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْياناً كَبِيراً ( 60 ) »
و نمىفزايد ترسانيدن ايشان را مگر گزاف گويى و گزاف كاريى بزرگ .
«
وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ »
و فريشتگان را گفتيم كه سجود كنيد آدم را ، «
فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ »
سجود كردند او را مگر ابليس ، «
قالَ أَ أَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيناً ( 61 ) »
گفت آيا سجود كنم اكنون كسى را كه بيافريدى از گل ؟ !
«
قالَ أَ رَأَيْتَكَ »
و گفت بينى ، «
هذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ »
اين را كه برگزيدى « 2 » بر من ، «
لَئِنْ أَخَّرْتَنِ - إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ »
اگر باز دارى مرا تا روز رستاخيز ، «
لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ »
از بيخ كنم من نژاد او را ، «
إِلَّا قَلِيلًا ( 62 ) »
مگر اندكى .
«
قالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ »
اللَّه تعالى گفت شو هر كه از پى تو بيايد ازيشان ، «
فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزاؤُكُمْ »
دوزخ پاداش شما همه ، «
جَزاءً مَوْفُوراً ( 63 ) »
پاداشى است تمام و سپرى كرده .
«
وَ اسْتَفْزِزْ »
و بخيزان ، «
مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ »
هر كه توانى ازيشان ببانگ خويش ، «
وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ »
و بر ايشان انگيزان ، «
بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ »
سواران خويش و پيادگان خويش ، «
وَ شارِكْهُمْ »
و با ايشان انبازى كن ،
هامش
( 1 ) - تاويدن پيچيدن .
( 2 ) - نسخهء ج : اينست كه برگزيدى .