النوبة الثالثة
قوله تعالى : «
وَ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ جَعَلْناهُ هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ »
الآية . . .
كثرة ذكر اللَّه عزّ و جل لموسى ( ع ) فى القرآن من امارات اكرامه و علامات محبّته ، كسى را كه دوست دارند ذكر وى بسيار كنند ، مصطفى ( ص ) گفت :
« من احب شيئا اكثر ذكره »
- كسى كه چيزى دوست دارد پيوسته نام آن چيز مىبرد و ذكر وى مىكند نبينى خداوند جهان و كردگار مهربان جلّ جلاله و تقدّست اسمائه كه موسى را گفت :
« وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي »
- من دوستى خود بر تو افكندم ، لا جرم بنگر تا در قرآن چند جايگاه است ذكر موسى :
ميقات موسى ، طور موسى ، وعدهء موسى ، غربت موسى ، مناجات موسى ، برادر موسى ، خواهر موسى ، مادر موسى ، همراه موسى ، درياى موسى ، فرعون موسى ، رنج موسى ، نواخت موسى هيچيز نگذاشت از احوال و اخلاق موسى كه نه در قرآن ياد كرد و مؤمنان را بسماع آن شاد كرد ، تا بدانى كه ياد كرد فراوان بار درخت دوستى است و نشان راه دوستى «
وَ قَضَيْنا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ فِي الْكِتابِ »
الآية . . . حكم رانديم و قضا كرديم و كار از غيب بيرون آورديم تا با خلق نمائيم كه آن همه ما بوديم و همه مائيم ، در ازل ما بوديم و در ابد مائيم ، نيك و بد بارادت ماست ، نفع و ضرّ بتقدير ماست ، كائنات و محدثات محكوم تكليف و مقهور تصريف ماست ، از ازل تا جاودان علم ما بر همه روان و ما را بر همه حكم و فرمان ، وجود شما كه خلايقايد و عدم شما بر درگاه جلال ما يكسانست ، نه در هستى شما ما را منفعت ، نه در نيستى شما ما را مضرّت ، نه كمال عزّت ما را بطاعت شما حاجت .
«
إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ وَ إِنْ أَسَأْتُمْ فَلَها »
ان احسنتم فثوابكم اكتسبتم و ان اسأتم فعذابكم اجتلبتم و الحقّ اعزّ من ان يعود اليه من افعال عبده