كه اللَّه تعالى داناست و توانا .
«
وَ اللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ »
و خداى فضل داد و افزونى لختى را از شما بر لختى در روزى ، «
فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا بِرَادِّي رِزْقِهِمْ »
هر - خداوندهاى چيزى از آنچ داده با پس نمىبايد داد ، «
عَلى ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ »
با بردهء خويش ، «
فَهُمْ فِيهِ سَواءٌ »
تا برده و خداوند در آن يكديگر را انباز باشند هم سان « 1 » ، «
أَ فَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ ( 71 ) »
بكتاب من كه اللَّه تعالىام مىمنكر شوند و جحود مىآرند .
«
وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً »
و اللَّه تعالى آفريد شما را و كرد شما را هم از شما جفتانى ، «
وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ »
و شما را آفريد و داد از جفتان شما ، «
بَنِينَ وَ حَفَدَةً »
پسران و فرزندزادگان ، «
وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ »
و شما را روزى داد از پاكها و خوشها ، «
أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ »
پس به بيهوده و ناچيز مىگروند ، «
وَ بِنِعْمَتِ اللَّهِ هُمْ يَكْفُرُونَ ( 72 ) »
و بخدايى اللَّه تعالى كافر مىشوند .
«
وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ »
و مىپرستند جز از اللَّه تعالى ، «
ما لا يَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقاً مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ شَيْئاً »
چيزى را كه ندارد ايشان را روزى از آسمان و زمين هيچ ، «
وَ لا يَسْتَطِيعُونَ ( 73 ) »
و نه از آسمان آب توانند آورد و نه از زمين نبات .
«
فَلا تَضْرِبُوا لِلَّهِ الْأَمْثالَ »
خداى تعالى را انباز مگوييد و او را همتا مسازيد ، «
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ( 74 ) »
خداى تعالى داند و شما ندانيد .
«
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا »
مثل زد اللَّه تعالى خويشتن را [ و انباز خوانده را كه دشمن گفت ] ، «
عَبْداً مَمْلُوكاً »
بندهاى بود درم خريده ، «
لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ »
بر هيچيز از داشت و بند و گشاد نه پادشاه ، «
وَ مَنْ رَزَقْناهُ مِنَّا »
و ديگرى كه
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : باشيد هام سان .