هذه الآية دليل على انّ القرآن غير مخلوق و ذلك انّ اللَّه عزّ و جلّ اخبر انّه اذا اراد شيئا قال له كن فيكون ، فلو كان قوله كن مخلوقا لاحتاج الى قول ثان و احتاج ذلك القول الى قول ثالث الى ما لا نهاية له فثبت انّ اللَّه تعالى خلق المخلوق بكلام غير مخلوق .
النوبة الثالثة
قوله تعالى : «
وَ قِيلَ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا »
الآية . . . هم مدحست و هم تهنيت و هم بشارت ، مدح نيكو و تهنيت بسزا و بشارت تمام ، مدح آنست كه ايشان را بصفت تقوى بستود گفت : «
وَ قِيلَ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا »
. تهنيت آنست كه ايشان را در دنيا حسنهء مهنّا داد گفت : «
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ »
. بشارت آنست كه ايشان را سراى پيروزى و ملك جاودانى وعده داد كه : «
وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِينَ جَنَّاتُ عَدْنٍ »
گفت نيك سراى است و خوش جاى جنّات عدن متّقيان را ، همانست كه آنجا گفت :
« تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبادِنا مَنْ كانَ تَقِيًّا »
، آن بهشت بدان نيكويى و سراى بدان پيروزى و نعيم بدان فراخى و آسانى كسى را ساختهايم كه در كوى تقوى منزل دارد و ايمان خويش به لباس تقوى آراسته دارد . مصطفى ( ص ) گفت :
« الايمان عريان و لباسه التقوى »
هر مسافرى را زادى بايد در آن سفر كه پيش دارد و مسافر راه حقيقت را زاد تقوى است :
« وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى »
. اگر كسى را از تقوى نشان توان داد آن درويشان صحابه اند ، بزرگان دين و پيشوايان شريعت و حقيقت كه در طلب جمال دين از اوطان خويش هجرت كردند ، غريب وار جان و دل خويش از اندوه دين و درد اسلام بگداخته و نهاد ايشان از تيمار مسلمانى بيمار و نحيف گشته و بر دوستى خدا و رسول ( ص ) تن سبيل و جان فدا كرده ، نيكو گفت آن جوانمرد كه گفت :
ازين مشتى رياست جوى رعنا هيچ نگشايد * مسلمانى ز سلمان جوى و درد دين ز بو دردا