«
أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ »
يا آيد كار خداوند تو ناگاه ، «
كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ »
هم چنان چشم مىداشتند ايشان كه پيش از ايشان بودند ، «
وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ »
و اللَّه بر ايشان ستم نكرد [ آن گه كه عذاب فرستاد ] ، «
وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 33 ) »
لكن ايشان بر خويشتن ستم كردند .
«
فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا »
بايشان رسيد بدهاى كردار ايشان كه كردند ، «
وَ حاقَ بِهِمْ »
و فرا سر ايشان نشست ، «
ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 34 ) »
آنچ بر آن مىخنديدند و افسوس مىكردند .
«
وَ قالَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا »
مشركان گفتند ، «
لَوْ شاءَ اللَّهُ »
اگر خدا خواستى « 1 » ، «
ما عَبَدْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ »
ما نپرستيديمى جز از او هيچيز ، «
نَحْنُ وَ لا آباؤُنا »
نه ما و نه پدران ما ، «
وَ لا حَرَّمْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ »
و نه ما هيچيز حرام كرديم [ از بحيره و سائبه ] و جز از آن ، «
كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ »
پيشينيان [ همين عذر آوردند و ] همين كردند ، «
فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ ( 35 ) »
هست بر پيغامبران مگر پيغام رسانيدن آشكارا .
«
وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا »
و انگيزانيديم در هر امتى و اهل روزگارى فرستادهاى ، «
أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ »
كه خداى را پرستند ، «
وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ »
و از ناسزاها و از كژها بپرهيزند ، «
فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ »
بود از ايشان كسى كه اللَّه وى را راه نمود ، «
وَ مِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلالَةُ »
و بود از ايشان كسى كه بر وى گمراهى از حكم خداى بيش شده بود ، «
فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ »
برويد در زمين ، «
فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ( 36 ) »
بنگريد كه چون بود سرانجام استوار نگيرندگان پيغامبران .
«
إِنْ تَحْرِصْ عَلى هُداهُمْ »
اگر چه حريص باشى و سخت واينده « 2 » بر راه يافتن مشركان [ قريش ] ، «
فَإِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي مَنْ يُضِلُّ »
راه ننمايد اللَّه كسى
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : خداى تعالى خواستيد .
( 2 ) - واينده : خواهان و آرزومند ( آنندراج ) .