«
أَمْواتٌ غَيْرُ أَحْياءٍ »
بل كه آفريدگار اللَّه است كه يگانه و يكتاست ، و خداوندى را سزاست ، و در ذات و صفات بى همتاست .
يقول اللَّه عزّ و جل : «
إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ »
احد فى ملكوته ، صمد فى جبروته :
كبرياؤه رداؤه و علاؤه سناؤه و مجده عزّه و كونه ذاته ، ازله ابده و قدمه سرمده و ثبوته عينه و دوامه بقاؤه و قدره قضاؤه و جلاله جماله ، سبحانه ما اعظم شأنه و اعلى سلطانه .
3 - النوبة الاولى
( 16 / 40 - 30 )
«
وَ قِيلَ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا »
گفتند متّقيان را كه از شرك بپرهيزيدند ، «
ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ »
چه چيزست كه فرو فرستاد خداوند شما ، «
قالُوا خَيْراً »
همه نيك گفتند [ از پذيرفتارى و فرمان بردارى ] ، «
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ »
ايشانراست كه نيكويى كردند در اين جهان نيكوى ، «
وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ »
و سراى آن جهان باز به ، «
وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِينَ ( 30 ) جَنَّاتُ عَدْنٍ »
و نيك سرايست پرهيزكاران را
بهشتهاى هميشهاى ، «
يَدْخُلُونَها »
مىروند در آن ، «
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ »
زير درختان آن جويها روان ، «
لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ »
ايشانراست در آن هر چه ايشان خواهند ، «
كَذلِكَ يَجْزِي اللَّهُ الْمُتَّقِينَ ( 31 ) »
چنان پاداش دهد اللَّه پرهيزكاران را .
«
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ »
ايشان كه مىميراند ايشان را فريشتگان ، «
طَيِّبِينَ »
و ايشان از كفر پاك ، «
يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمْ »
مىگويند ايشان را سلام بر شما ، «
ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 32 ) »
در بهشت رويد به آن كردار نيكو كه مىكرديد .
«
هَلْ يَنْظُرُونَ »
چشم مىدارند [ در اين باز نشستن از پذيرفتن پيغام ] ، «
إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ »
مگر آنچ بايشان آيد فريشتگان ميراننده