«
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ ( 73 ) »
عذاب ايشان را فرا گرفت بوقت بر تابيدن روز .
«
فَجَعَلْنا عالِيَها سافِلَها »
كرديم زبر آن زير آن ، «
وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ ( 74 ) »
و بر ايشان بارانيديم سنگها از گل و سنگ .
«
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ »
در آن نشانها [ و عبرتهاى ] آشكار است ، «
لِلْمُتَوَسِّمِينَ ( 75 ) »
ايشان را كه نيك بزيركى درنگرند در كار ايشان .
«
وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ ( 76 ) »
و [ آن زمين و شارستان ايشان ] آنك بر راه قافله و كاروانست [ تا جهان بجاى بود در آن مىنگرند ] .
«
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ ( 77 ) »
در آن نشانى آشكار است گرويدگان را .
«
وَ إِنْ كانَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ لَظالِمِينَ ( 78 ) »
مردمان ايكه سخت ستمكاران بودند .
«
فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ »
تا كين ستديم از ايشان ، «
وَ إِنَّهُما لَبِإِمامٍ مُبِينٍ ( 79 ) »
و آن هر دو [ زمين آن قوم لوط و آن قوم شعيب ] بر راه گذر خلقند پيدا و روشن .
«
وَ لَقَدْ كَذَّبَ أَصْحابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ ( 80 ) »
دروغ زن گرفتند مردمان حجر پيغامبران را .
«
وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا »
و ايشان را نشانهاى خود داديم [ و نموديم ] «
فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ ( 81 ) »
از آن روى گردانيده [ و متغافل ] بودند .
«
وَ كانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً »
و از سنگهاى كوهها [ بدست خويش ] خانهها مىبريدند و مىتراشيدند ، «
آمِنِينَ ( 82 ) »
تا جاويد مانند بى بيم .
«
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ »
فرا گرفت ايشان را بانگ [ جبرئيل ] ، «
مُصْبِحِينَ ( 83 ) »
كه مى در بامداد شدند .
«
فَما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 84 ) »
نه آن خانههاى سنگين به كار آمد ايشان را نه آنچ ساخته بودند و كرده .