«
وَ أَتَيْناكَ بِالْحَقِّ »
و به تو راستى آورديم [ و براستى آمديم بفرمان اللَّه تعالى ] .
«
وَ إِنَّا لَصادِقُونَ ( 64 ) »
و ما راست گوئيم .
«
فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ »
كسان خويش را بشب بيرون بر ، «
بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ »
كه پاسى از شب بگذرد ، «
وَ اتَّبِعْ أَدْبارَهُمْ »
و [ تو كه لوطى ] بر پى كسان خويش مىرو ، «
وَ لا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ »
و هيچكس از شما باز پس منگريد « 1 » ، «
وَ امْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ ( 65 ) »
و برگذريد آنجا [ شويد ] كه مىفرمايند شما را .
«
وَ قَضَيْنا إِلَيْهِ »
و به او پيغام گزارديم [ و او را خبر كرديم ] ، «
ذلِكَ الْأَمْرَ »
آن كار [ كه فريشتگان بدان آمدند و آنچ فريشتگان گفتند از عذاب قوم او ] ، «
أَنَّ دابِرَ هؤُلاءِ مَقْطُوعٌ »
كه بيخ و دنبال اين قوم بريد نيست ، «
مُصْبِحِينَ ( 66 ) »
آن گه كه مى در بامداد شوند « 2 » .
«
وَ جاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ »
و آمدند اهل شارستان [ سدوم ] ، «
يَسْتَبْشِرُونَ ( 67 ) »
شادى مىبردند .
«
قالَ إِنَّ هؤُلاءِ ضَيْفِي »
[ لوط ] گفت [ شارستانيان را ] كه اين مهمانان منند ، «
فَلا تَفْضَحُونِ ( 68 ) »
مرا [ بنزديك ايشان بى آب و ] رسوا مكنيد « 3 » .
«
وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ لا تُخْزُونِ ( 69 ) »
و از خداى بترسيد و مرا خجل مكنيد .
«
قالُوا أَ وَ لَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعالَمِينَ ( 70 ) »
گفتند نه ترا بآزردهايم « 4 » از جهانيان [ كه كس را فرا خويش مگذار ] .
«
قالَ هؤُلاءِ بَناتِي إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ ( 71 ) »
[ لوط ] گفت اين دختران مناند اگر مسلمان شويد بشما دهم .
«
لَعَمْرُكَ »
بزندگانى تو [ اى محمّد ] ، «
إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ ( 72 ) »
كه ايشان در مستى خويش [ و در غفلت خويش ] سر در نهادهاند [ فرا گذاشته « 5 » ] .
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : منگراد .
( 2 ) - نسخهء الف : آن گه كه بامداد شد .
( 3 ) - نسخهء الف : بى آب روى و رسواى مكنيد .
( 4 ) - نسخهء الف : بازر كردهايم .
( 5 ) - نسخهء الف : گذاشته .