«
وَ حَفِظْناها مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ رَجِيمٍ ( 17 ) »
و نگه داشتيم آن را از هر ديوى نفريدهاى « 1 » .
«
إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ »
مگر كسى از ايشان كه سخن دزديده نيوشد ، «
فَأَتْبَعَهُ »
در پى او نشيند [ و او را جويد ] ، «
شِهابٌ مُبِينٌ ( 18 ) »
شاخى آتش آشكارا .
«
وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها »
و زمين را پهن باز كرديم ، «
وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ »
و در آن كوهها در افكنديم « 2 » ، «
وَ أَنْبَتْنا فِيها »
و برويانيديم در آن ، «
مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ ( 19 ) »
از هر چيزى سختنى « 3 » .
«
وَ جَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ »
و شما را در آن زيستن را جاى ساختيم و چيز ، «
وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِينَ ( 20 ) »
[ هم شما را و هم همه را روزى خواران ] كه شما ايشان را روزى دهان نيستيد .
النوبة الثانية
سورة الحجر مكّى است ، نود و نه آيتست و ششصد و پنجاه و چهار كلمت و دو هزار و هفتصد و شصت حرف و در اين سوره نه ناسخ است نه منسوخ مگر دو نيمه آيت :
« فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ »
، و ديگر
« وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ »
. اين هر دو بآيهء قتال منسوخست . و
عن ابىّ بن كعب : قال قال رسول اللَّه ( ص ) من قرأ سورة الحجر كان له من الاجر عشر حسنات بعدد المهاجرين و الانصار و المستهزئين بمحمّد ( ص ) .
«
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ »
اى هذه الحروف آيات الكتاب الذى هو قرآن مبين للاحكام . - مىگويد اين حروف آيات كتاب خداوند تبارك و تعالى است ، كتاب قرآن كه پيدا كنندهء احكامست : « يبين الرشد من
هامش
( 1 ) - نفريدن : نفرين كردن - لعنت كردن - پشوليدن .
( 2 ) - نسخهء الف : او كنديم .
( 3 ) - سختن : سنجيدن .