15 - سورة الحجر - مكية
1 - النوبة الاولى
( 15 / 20 - 1 )
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
«
الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ »
اين حرفها آيتها نامه است ، «
وَ قُرْآنٍ مُبِينٍ ( 1 ) »
و قرآنى پيدا كننده ، باز نماينده .
الجزء الرابع عشر
«
رُبَما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا »
اى بسا هنگاما كه دوست بود و آرزو بود ناگرويدگان را ، «
لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ ( 2 ) »
اگر [ در دار دنيا ] مسلمان بودندى [ گويندهء لا إله الّا اللَّه ] .
«
ذَرْهُمْ »
گذار ايشان را ، «
يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا »
تا مىخورند و كام مىرانند ، «
وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ »
و دراز ديدن عمر ايشان را مشغول ميدارد ، «
فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ( 3 ) »
تا آن گه كه آگاه شوند .
«
وَ ما أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ »
هرگز هلاك نكرديم شهرى را ، «
إِلَّا وَ لَها كِتابٌ مَعْلُومٌ ( 4 ) »
مگر آن را تقديرى بود و حكمى از ما و نبشتهاى [ و اندازهاى كه مهلت چند و هلاك كى ] ما را معلوم و هنگام آن دانسته .
«
ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ »
پيشى نكند هيچ گروهى ، «
أَجَلَها »
بر هنگام مرگ خويش ، «
وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ ( 5 ) »
و نه با پس ماند از آن هنگام .
«
وَ قالُوا »
كافران گفتند ، «
يا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ »
اى آن كس كه پيغام و ياد بر وى فرو فرستادند ، «
إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ ( 6 ) »
تو ديوانهاى .