تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 265

مساهمون:

ص٢٦٥
در دل مىداريم [ از سوز بر فرزندان ] ، «
وَ ما نُعْلِنُ »
و آنچ مىنمائيم [ از فرمان بردارى ] ، «
وَ ما يَخْفى عَلَى اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ »
و پوشيده نيايد بر خداى هيچيز ، «
فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ ( 38 ) »
نه در زمين و نه در آسمان . «
الْحَمْدُ لِلَّهِ »
ستايش [ بسزا و آزادى ] آن خداى را ، «
الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ »
كه مرا داد بر سر پيرى ، «
إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ »
اسماعيل [ از هاجر ] و اسحاق [ از ساره ] ، «
إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعاءِ ( 39 ) »
خداوند من شنوندهء دعاست براستى . «
رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاةِ »
خداوند من مرا نماز گرى هنگام كوشيده كن ، «
وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي »
و فرزندان من ، «
رَبَّنا »
خداوند ما ، «
وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ ( 40 ) »
و بپذير « 1 » [ و نيوش و پاسخ كن ] دعاى من . «
رَبَّنَا »
خداوند ما ، «
اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ »
بيامرز مرا و پدر و مادر مرا ، «
وَ لِلْمُؤْمِنِينَ »
و گرويدگان را همه ، «
يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ ( 41 ) »
آن روز كه شمار بر سر خلق بپاى شود . «
وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا »
و مپندار رسول من كه اللَّه ناآگاهست ، «
عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ »
از آنچ ستمكاران مىكنند ، «
إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ »
كه او ايشان را مىباز دارد ، «
لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ ( 42 ) »
روزى كه چشمها در آن روز بر هوا داشته [ و از دهشت فرو مانده ] «
مُهْطِعِينَ »
شتابندگان ، «
مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ »
سرهاشان بر بالا داشته ، «
لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ »
نگرستن ايشان از آن جاى كه مىنگرند با ايشان نيابد ، «
وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ ( 43 ) »
و دلهاى ايشان [ از خرد و شكيبايى ] نهى . «
وَ أَنْذِرِ النَّاسَ »
و بترسان مردمان را ، «
يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ »
از روزى كه مرگ بايشان رسد ، «
فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا »
ناگرويدگان گويند ، «
رَبَّنا »
خداوند ما ، «
أَخِّرْنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ »
با پس مدار ما را تا درنگى و هنگامى نزديك ،
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : فرا پذير .