و حكى عن ابى يزيد البسطامى انّه قال : لو قال لى منكر و نكير فى القبر من ربّك ؟ قلت لهما لا تسألانى من ربّك و لكن سلا ربّى من عبدك ؟
و
سئل جعفر الصادق ( ع ) ما تقول فى منكر و نكير ؟ قال انّما يدخل منكر و نكير قبر الكافر ، فامّا قبر المؤمن فانّما يدخله مبشر و بشير .
4 - النوبة الاولى
( 14 / 52 - 35 )
قوله تعالى : «
وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ »
ابراهيم [ خواست و ] گفت خداوند من «
اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً »
اين شهر [ مكّه ] شهرى بى بيم كن ، «
وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ »
و دور دار مرا و پسران مرا ، «
أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ ( 35 ) »
كه بتان را پرستيم .
«
رَبِّ »
خداوند من ، «
إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ »
اين بتان فراوان از مردمان بى راه كردند ، «
فَمَنْ تَبِعَنِي »
هر كه بر پى من بيايد [ بر توحيد تو ] ، «
فَإِنَّهُ مِنِّي »
او از منست ، «
وَ مَنْ عَصانِي »
و هر كه در من عاصى شود [ و از راه من سر كشد ] ، «
فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 36 ) »
تو خداوندى عيب پوشى آمرزگار ، بخشايندهاى مهربان و قادرى كه راه نمايى تا آمرزى و بخشايى .
«
رَبَّنا »
خداوند ما ، «
إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي »
من بنشاندم فرزند خويش را ، «
بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ »
بهامونى بى بر ، «
عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ »
بنزديك خانهء تو ، خانهاى با آزرم كرده بزرگ داشته ، «
رَبَّنا »
خداوند ما ، «
لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ »
تا نماز بپاى دارند ، «
فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ »
دل قومى از مردمان چنان كن ، «
تَهْوِي إِلَيْهِمْ »
كه مىشتابد به اين خانه و بايشان ، «
وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ »
و روزى كن ايشان را از ميوهها ، «
لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ ( 27 ) »
مگر سپاس دار باشند ترا .
«
رَبَّنا »
خداوند ما ، «
إِنَّكَ تَعْلَمُ »
مىدانى تو ، «
ما نُخْفِي »
آنچ