و در خبرست كه صبر گنجيست از گنجهاى بهشت و اگر صبر مردى بودى ، مردى كريم بودى ، و عيسى ( ع ) را وحى آمد كه اى عيسى نيابى آنچ خواهى تا صبر كنى بر آنچ نخواهى . و رسول ( ص ) قومى را ديد از انصار ، گفت مؤمنانيد ؟
گفتند آرى ، گفت نشان ايمان چيست ؟ گفتند بر نعمت شكر كنيم و در محنت صبر و بقضاء اللَّه راضى ، مصطفى ( ص ) گفت :
مؤمنون و ربّ الكعبه .
3 - النوبة الاولى
( 14 / 34 - 23 )
قوله تعالى : «
وَ أُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا »
و در آرند ايشان را كه بگرويدند ، «
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ »
و نيكيها كردند ، «
جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ »
در بهشتهايى كه زير درختان آن جويها روان باشد ، «
خالِدِينَ فِيها »
جاويدان در آن ، «
بِإِذْنِ رَبِّهِمْ »
[ بنيكوكارى خداوند ايشان ] و بخواست او ، «
تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ ( 23 ) »
نواخت ايشان در آن بهشت [ از اللَّه و از يكديگر ] سلام است ، [ سخنى بسلامت از اذى و جفا آزاد ] .
«
أَ لَمْ تَرَ »
نبينى ، «
كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا »
كه اللَّه مثل كه زد ، چون زد ، «
كَلِمَةً طَيِّبَةً »
سخنى خوش پاك ، «
كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ »
چون درختى خوش پاك ، «
أَصْلُها ثابِتٌ »
بيخ آن [ در زمين ] استوار و محكم ، «
وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ ( 24 ) »
و شاخ آن در بالا .
«
تُؤْتِي أُكُلَها »
مىدهد [ اين درخت از خود ] بر خويش ، «
كُلَّ حِينٍ »
هر هنگامى ، «
بِإِذْنِ رَبِّها »
بخواست خداوند خويش ، «
وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ »
و مثلها مىزند اللَّه مردمان را ، «
لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 25 ) »
تا مگر به دريابند .
«
وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ »
و مثل سخنى ناراست ناپاك ، «
كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ »
چون درختيست ناخوش ناشيرين ، «
اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ »
فرا جنبانيدند و