قراءة من قرأ «
وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ »
و به اين قراءت معنى آنست كه ميان من و شما داور و گواه اللَّه تعالى است ، خداوندى « 1 » كه از نزديك اوست علم دين و قرآن .
النوبة الثالثة
قوله تعالى : «
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ »
بدانك شاه راه دين حق سه چيزست :
اسلام و سنّت و اخلاص . در اسلام خائف باش و در سنت راجى و در اخلاص محبّ ، اسلام از خوف چاره نيست و سنّت بى رجا نيست و اخلاص جز مايهء محبّ نيست ، خائف را گويند مىترس ، راجى را گويند همىجوى ، محبّ را گويند همىسوز ، تا هنگامى آيد كه خائف را خطاب اين بود كه لا تخف - مترس كه روز ترس بسر آمد ، و راجى را گويند لا تحزن - اندوه مدار كه اميدت بر آمد و درخت شادى ببرآمد ، و محبّ را گويند ابشر - شاد باش كه شب هجر بپايان رسيد و صبح وصل برآمد ، اين هر يكى را در عالم روش خويش محو و اثباتست ، از دل خائف ريا مىسترد و يقين مىنهد ، بخل مىسترد جود مىنهد ، شره مىسترد قناعت مىنهد ، حسد مى سترد شفقت مىنهد ، بدعت مىسترد سنّت مىنهد ، بم مىسترد امن مىنهد . از دل راجى اختيار مىسترد تسليم مىنهد ، تفرقت مىسترد جمع مىنهد ، سرگردانى بنده مىسترد نور سبق مىنهد . از دل محبّ رسوم انسانيّت مىسترد شواهد حقيقت مىنهد ، يمحو النّعوت الانسانيّة و يثبت النّعوت الرّبّانية ، يمحو شواهد كم و يثبت شاهده ، از شاهد بنده مىكاهد و از شاهد خود مىفزايد تا چنانك باوّل خود بود به آخر هم خود باشد .
پير طريقت ازينجا گفت : الهى جلال عزّت تو جاى اشارت نگذاشت ، محو و اثبات تو راه اضافت برداشت ، تا گم گشت ، هر چه رهى در دست داشت ، الهى زان تو مىفزود و زان رهى مىكاست تا آخر همان ماند كه اوّل بود راست .
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : و گواه اللَّه پسنده است آن خداوندى