دشمنان را .
«
أَ فَمَنْ هُوَ قائِمٌ عَلى كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ »
آن كس كه بر ايستاد دارد بنگاه - بانى ، وى كردار خلق شمارد و اسرار و انفاس ايشان سنجد و الحاظ و الفاظ ايشان شمرد ، همچون كسى است كه اين هيچ نتواند و ندارد ، «
وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ »
و اللَّه را انبازان گفتند ، «
قُلْ سَمُّوهُمْ »
بگوى ايشان را صفت كنيد [ تا بدانيد كه سزاى خدايى نهاند ] ، «
أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِما لا يَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ »
يا اللَّه تعالى را خبرى مىكنيد كه او نداند آن را در زمين ، «
أَمْ بِظاهِرٍ مِنَ الْقَوْلِ »
يا هر چه فراز آيد همىگوييد ، «
بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ »
بلكه برآراستند كافران را مكر ايشان ، «
وَ صُدُّوا عَنِ السَّبِيلِ »
و برگشتند از راه حقّ و برگردانيدند ، «
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ ( 33 ) »
و هر كه را اللَّه تعالى گمراه كرد او را نيست راهنمايى .
«
لَهُمْ عَذابٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا »
ايشان را عذابى است درين جهان ، «
وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَقُّ »
و براستى كه عذاب آن جهان سختتر ، «
وَ ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ واقٍ ( 34 ) »
و نيست ايشان را از اللَّه تعالى كوشندهاى يا باز پوشندهاى .
«
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ »
بيان و صفت آن بهشت كه متّقيان را به آن وعده دادند ، «
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ »
آنست كه ميرود زير درختان آن جويها «
أُكُلُها دائِمٌ »
خوردنى آن و ميوههاى آن پيوسته است بر درختان ، «
وَ ظِلُّها »
و سايهء آن پاينده ، «
تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوْا »
سرانجام پرهيزكاران آنست ، «
وَ عُقْبَى الْكافِرِينَ النَّارُ ( 35 ) »
و سرانجام كافران آتش .
«
وَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ »
و ايشان كه ايشان را تورات و انجيل داديم ، «
يَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ »
شادند ايشان بآنچ به تو فرستاده آمد ، «
وَ مِنَ الْأَحْزابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ »
و از سپاهها [ ى كفر و ضلالت گوناگون ] كسانىاند كه بلختى از آن كافراند ، «
قُلْ إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَ لا أُشْرِكَ بِهِ »
گوى مرا فرمودند تا اللَّه را پرستم و با وى انباز نگيرم ، «
إِلَيْهِ أَدْعُوا وَ إِلَيْهِ مَآبِ ( 36 ) »
با او مىخوانم و خود با او مىگردم .