«
وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ »
و باز زنند بنيكى بدى را ، «
أُولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ ( 22 ) »
ايشانراست سرانجام نيكو [ و بهشت باقى ] .
«
جَنَّاتُ عَدْنٍ »
بهشتهاى هميشهاى ، «
يَدْخُلُونَها »
در روند در آن ، «
وَ مَنْ صَلَحَ »
و هر كه نيكو بود ، «
مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ »
از پدران ايشان و از جفتان ايشان و فرزندان ايشان ، «
وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ ( 23 ) »
و فريشتگان بر ايشان در آيند از هر درى .
«
سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ »
و مىگويند درود بر شما به آن شكيبايى كه كرديد ، «
فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ ( 24 ) »
اى نيكا سرانجام سراى [ كه ايشان يافتند ] .
«
وَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ »
و ايشان كه مىشكنند پيمان خداى ، «
مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ »
از پس محكم بستن پيمان او ، «
وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ »
و مىگسلند آنچ اللَّه تعالى فرموده است به پيوند آن ، «
وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ »
و بدكارى و تبه كارى مىكنند در زمين ، «
أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ »
ايشانند كه ايشانراست دورى و نفرين ، «
وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ ( 25 ) »
و ايشانراست سراى بد [ و بد حالى در سراى و بيرون شدن بد ازين سراى ]
«
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ »
اللَّه تعالى مىگستراند و مىگشايد روزى او را كه خواهد ، «
وَ يَقْدِرُ »
و تنگ تر مىراند و تنگ مىدارد برو كه خواهد ، «
وَ فَرِحُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا »
و شادند بزندگانى اين جهانى ، «
وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا »
و نيست زندگانى اين جهان ، «
فِي الْآخِرَةِ »
در برابر آن جهان ، «
إِلَّا مَتاعٌ ( 26 ) »
مگر اندكى ناپاينده بر هيچ بنده .
«
وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا »
و مىگويند كافران ، «
لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ »
چرا برو از آسمان فرو فرستاده نمىآيد آيتى از خداوند او [ چنان كه ما ميخواهيم ازو ] ، «
قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ »
گوى كه اللَّه تعالى گم كند از راه خويش او را كه خواهد ، [ اگر آيت شنود يا نه ، معجزت بيند يا نه ] ، «
وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنابَ ( 27 ) »
و راه مىنمايد و مىگشايد به خود او را كه باز