«
ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ »
اين حديث [ يوسف ] از خبرهاى ناديده و نادانستهء تو است ، «
نُوحِيهِ إِلَيْكَ »
كه پيغام مىدهيم آن را به تو ، «
وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ »
و تو نبودى بنزديك ايشان و با ايشان ، «
إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ »
آن گه كه آن كار بهم پشتى برساختند « 1 » [ و بسر بردن آن در دل گرفتند ] ، «
وَ هُمْ يَمْكُرُونَ ( 102 ) »
و آن ساز بد خويش مىساختند .
«
وَ ما أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ ( 103 ) »
و بيشتر مردمان هر چند كه حريص باشى بر ايمان ايشان [ آنند كه بنخواهند گرويد ] .
«
وَ ما تَسْئَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ »
و ازيشان [ بر رسانيدن پيغام ] مزد نمىخواهى ، «
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ ( 104 ) »
نيست اين پيغام مگر يادى از اللَّه جهانيان را .
«
وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »
و چند نشان [ نيكو پيداى راست ] در آسمان و زمين ، «
يَمُرُّونَ عَلَيْها »
كه مىگذرند بر آن [ مشركان مكّه ] «
وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ ( 105 ) »
و ايشان از [ ديدن نشانهاى يكتاى اللَّه در ] آن رويهاى گردانيده و غافل .
«
وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ »
و بنگروند بيشتر ايشان بخداى ، «
إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ ( 106 ) »
مگر در آن گرويدن با خداى انباز گيرند .
«
أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ »
ايمن شوند كه بايشان آيد ، «
غاشِيَةٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ »
عقوبتى كه [ در ايشان ] پيچد از عذاب خداى [ كه از آن كس نرهد از ايشان ] ، «
أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً »
يا بايشان رستاخيز آيد ناگاه ، «
وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ ( 107 ) »
و ايشان نمىدانند [ كه آن مىآيد ] .
«
قُلْ هذِهِ سَبِيلِي »
بگو راه من [ و كار من ] اينست ، «
أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ »
ميخوانم با خداى ، «
عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي »
بر ديده ورى و درستى و پيدايى ، هم من و هم آنك بر پى من بيايد ، «
وَ سُبْحانَ اللَّهِ »
[ و دانستن و گفتن و
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : بهام پشتى برخاستند .