وَ هِيَ تَجْرِي بِهِمْ
و مىبردى كشتى روان ايشان را
فِي مَوْجٍ كَالْجِبالِ
در موج موج چون كوه كوه ،
وَ نادى نُوحٌ ابْنَهُ
و خواند بآواز نوح پسر خويش را [ كنعان ] ،
وَ كانَ فِي مَعْزِلٍ
و با يك سو شده بود كران گرفته [ از پدر و برادران و اصحاب كشتى ]
يا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنا
اى پسر بيا و در نشين با ما
وَ لا تَكُنْ مَعَ الْكافِرِينَ ( 41 )
و با كافران مباش .
قالَ سَآوِي إِلى جَبَلٍ
پسر گفت : من با كوهى شوم ،
يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ
كه مرا نگاه دارد از آب ،
قالَ لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ
[ نوح ] گفت هيچ نگاه دارنده نيست امروز از فرمان خداى ،
إِلَّا مَنْ رَحِمَ
مگر اللَّه كه هم او بخشايد ،
وَ حالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ
[ تا در سخن بودند ] موج ميان ايشان در آمد ،
فَكانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ ( 42 )
[ و پسر را ببرد ] و از غرق كردگان گشت .
وَ قِيلَ
و گفتند [ پس از هلاك غرق شدگان ] :
يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ
اى - زمين فرو بر تو آن آب خويش كه بر انداختهاى
وَ يا سَماءُ أَقْلِعِي
و اى آسمان تو بازگير آن آب كه فرو گذاشتهاى ،
وَ غِيضَ الْماءُ
و آب زمين در زمين فرو بردند ،
وَ قُضِيَ الْأَمْرُ
و كار بر گزاردند ،
وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ
و كشتى آرام گرفت بر سر كوه جودى ،
وَ قِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 43 )
و اللَّه گفت : دورى و لعنت باد اين گروه ستمكاران را بر خويشتن .
وَ نادى نُوحٌ رَبَّهُ
نوح [ چون خواست كه از كشتى فرو آيد ] خداوند خويش را خواند بآواز ،
فَقالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي
گفت خداوند من پسر من از كسان من بود ،
وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ
و وعدهء تو راست است ،
وَ أَنْتَ أَحْكَمُ الْحاكِمِينَ ( 43 )
و تو راست حكمتر حاكمانى و با دادتر داوران .
قالَ يا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ
گفت : اى نوح آن پسر از كسان تو نبود ،
إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ
كه او كسى بود كه كار نه نيك ميكرد ،
فَلا تَسْئَلْنِ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ
هان نگر كه از من چيزى نخواهى كه ترا به آن دانش نيست [ و ندانى كه چه ميخواهى ] ،
إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ ( 45 )
من ترا پند مىدهم تا از نادانان نباشى .