تو
رَبَّنا
خداوند ما
اطْمِسْ عَلى أَمْوالِهِمْ
مالهاى ايشان بستر مطعومهاى ايشان همه سنگين كن .
وَ اشْدُدْ عَلى قُلُوبِهِمْ
و دلهاى ايشان سخت كن
فَلا يُؤْمِنُوا
تا بنگروند « 1 »
حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ
( 88 ) تا عذاب دردنماى بينند .
قالَ قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُما
اللَّه گفت پاسخ كرده آمد دعاى شما هر دو
فَاسْتَقِيما
بر رسالت و دعوت خويش هم چنان راست ميرويد [ و چشم بنصرت ميداريد و اظهار اجابت مىبيوسيد ]
وَ لا تَتَّبِعانِّ
و نگر كه پىنبريد
سَبِيلَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ
( 89 ) به راه ايشان كه نمىدانند .
وَ جاوَزْنا
فرا گذرانيديم
بِبَنِي إِسْرائِيلَ الْبَحْرَ
بنى اسرائيل را به دريا
فَأَتْبَعَهُمْ
بر پى ايشان ايستاد
فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ
فرعون و سپاه او
بَغْياً وَ عَدْواً
با فزونى جويى و ستم كارى و اندازه در گذارى
حَتَّى إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ
تا آن گه كه آب بدهن وى رسيد
قالَ آمَنْتُ
گفت بگرويدم
أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ
كه نيست خدا جز ازو « 2 » كه گرويدهاند به او بنو اسرائيل
وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ
( 90 ) و من از گردن نهادگانم اللَّه را .
آلْآنَ
[ ورا گفتند ] اكنون است
وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ
و پيش از اين سر مىكشيدى
وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ
( 91 ) و از تباه كاران و بدكاران « 3 » بودى .
فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ
امروز ترا با سر آب آريم با اين زره
لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً
تا پسينان را از جهانيان كه پس تو آيند عبرتى باشى و نشانى و [ نكالى ]
وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ
و فراوانى از مردمان
عَنْ آياتِنا لَغافِلُونَ
( 92 ) از نشانهاى [ عبرت نمودن ] ما غافلاند تا نشان ننمائيم ندانند و كه « 4 » نمائيم نشناسند .
وَ لَقَدْ بَوَّأْنا بَنِي إِسْرائِيلَ
جاى داديم بنى اسرائيل را پس غرق فرعون
مُبَوَّأَ صِدْقٍ
جاى بسزاى نيكان [ بزرگوار پاك نيكو ] براستى
وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
و ايشان را روزى داديم از روزيهاى پاك
فَمَا اخْتَلَفُوا
دو گروه نشدند
هامش
( 1 ) بنه گروند ( الف )
( 2 ) جدا زو ( الف )
( 3 ) زيان كاران . ( ج )
( 4 ) كى ( ج )