تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 303

مساهمون:

ص٣٠٣
در دلها بود [ از تنگى و شك ]
وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
( 57 ) و راه نمونى و مهربانى گرويدگان را .
قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ
گوى بفضل خداى و رحمت او
فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا
به آن شاد باشيد « 1 » و خرّم
هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
( 58 ) فضل خداى به است از آنچه شما گرد ميكنيد در دنيا .
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ
گوى چه بينيد
ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ
آنچه اللَّه شما را فرستاد از آسمان از روزى
فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا
شما فرا ايستاديد و از آن بخويشتن حرام ساختيد و حلال ساختيد
قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ
گوى اللَّه شما را دستورى داد
أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ
( 59 ) يا بر اللَّه دروغ مىسازيد .
وَ ما ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ
چه مىپندارند ايشان كه بر خداى مىدروغ سازند
يَوْمَ الْقِيامَةِ
[ چه پندارند كه چه بينند از پاداش ] روز رستاخيز .
إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ
اللَّه با فضل است بر مردمان [ در فرا ذاشت ايشان در مهلت دادن درين جهان ]
وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَشْكُرُونَ
( 60 ) لكن بيشتر ايشان از اللَّه بآزادى نه اند نه با او آشنااند .
وَ ما تَكُونُ فِي شَأْنٍ
در هيچ كار نباشى تو
وَ ما تَتْلُوا مِنْهُ مِنْ قُرْآنٍ
و ازين قرآن هيچ چيز نخوانى
وَ لا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ
و هيچ كار نكنيد
إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوداً
مگر ما بر شما گواه باشيم [ و بشما دانا ]
إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ
آن گه كه مىباشيد در كار و ميرويد در آن
وَ ما يَعْزُبُ عَنْ رَبِّكَ
و دور نيست و غائب از خداوند تو [ و نه پوشيده و رو ] « 2 »
مِنْ مِثْقالِ ذَرَّةٍ
هام « 3 » سنگ يك ذره
فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ
نه در زمين و نه در آسمان
وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرَ
و نه كم از ذره‌اى و نه مه از آن
إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
( 61 ) مگر كه در نوشته‌ايست پيداى ، روشن درست .
أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ
آگاه بيد كه اولياى خدا آنند كه به او گروند
لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
( 62 ) ور ايشان فردا « 4 » نه بيم است و نه اندوهگن باشند .
هامش
( 1 ) بيد ( الف ) ( 2 ) برو ( ج ) ( 3 ) هم ( ج ) ( 4 ) آخرت ( ج )