و من در ديدار گم « 1 » سيل كه به دريا رسيد از آن سيل چه معلوم ، جهان از روز پر است و نابيناى مسكين محروم .
خصمان گويند كين سخن زيبا نيست * خورشيد نه مجرم ار كسى بينا نيست
5 - النوبة الاولى
( 10 / 56 - 42 )
قوله تعالى :
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ
و از ايشان كساناند كه مىنيوشند به تو
أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ
تو هيچ توانى كه كران را شنوايى
وَ لَوْ كانُوا لا يَعْقِلُونَ
( 42 ) ايشان كه كرانند نتوانند كه دريابند .
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْظُرُ إِلَيْكَ
و از ايشان كس است كه مىنگرد به تو
أَ فَأَنْتَ تَهْدِي الْعُمْيَ
تو هيچ توانى كه نابينايان را راه نمايى
وَ لَوْ كانُوا لا يُبْصِرُونَ
( 43 ) چون توانى و ايشان نمىبينند .
إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئاً
اللَّه بر مردمان ستم نكند هيچ .
وَ لكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
( 44 ) لكن مردمان بر خويشتن ستم ميكنند .
وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ
و آن روز كه ايشان را بهم كنيم و جمع آريم
كَأَنْ لَمْ يَلْبَثُوا
گويى كه ايشان را درنگ نبود پيش از آن هرگز
إِلَّا ساعَةً مِنَ النَّهارِ
مگر يك ساعت از روز
يَتَعارَفُونَ بَيْنَهُمْ
آشنايى با يكديگر فرا ميدهند [ در محشر ]
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ
زيان كار گشتند ايشان كه دروغ شمردند رستاخيز را و شدن بخداى و ديدار او
وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ
( 45 ) و ايشان بر راه نبودند .
وَ إِمَّا نُرِيَنَّكَ
و اگر به تو نمائيم [ در حال زندگى تو ]
بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ
چيزى از آنچه مشركان قريش را مىوعده دهيم [ از عذاب ]
أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ
يا ترا پيش بميرانيم [ از آنكه ايشان را عذاب كنيم ]
فَإِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ
باز گشت ايشان آخر با ما است
ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلى ما يَفْعَلُونَ
( 46 ) و آن گه اللَّه گواست بر آنچه ايشان ميكنند [ و به آن دانا ] .
وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ
هر امّتى را پيغامبرى است [ از اللَّه بايشان ]
هامش
( 1 ) گوم ( ج )