فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
. ( 11 ) تا در گزافكارى خويش متحيّر مىباشند .
وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ
و هر گاه كه بمردم رسد گزند دردى يا بيمارى ،
دَعانا لِجَنْبِهِ
او خواند ما را [ و زارى در گيرد ] افتاده بر پهلوى خويش ،
أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً
يا [ افتاده ] نشسته يا مانده برپاى ،
فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ
چون باز بريم ازو آن گزند و آن رنج كه در آن است ،
مَرَّ
رود او ،
كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا
چنان كه او نه آنست كه ما را ميخواند ،
إِلى ضُرٍّ مَسَّهُ
[ باز بردن ] آن گزند را كه به او رسيده بود ،
كَذلِكَ
چنين است ،
زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
. ( 12 ) آراستهاند بر گزافكاران آنچه ميكنند .
وَ لَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِنْ قَبْلِكُمْ
هلاك كرديم و تباه كرديم گروهان پس يكديگر ،
لَمَّا ظَلَمُوا
آن گه كه ستم كردند ،
وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ
و بايشان آمد فرستادگان ما بپيغامها و نشانهاى روشن ،
وَ ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا
و نه بر آن بودند كه بگروند ،
كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ
. ( 13 ) چنين است پاداش از ما گروه بدكاران را .
ثُمَّ جَعَلْناكُمْ خَلائِفَ فِي الْأَرْضِ
پس شما را پس نشينان كرديم در زمين ،
مِنْ بَعْدِهِمْ
از پس ايشان ،
لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ
. ( 14 ) تا نگريم كه چون كنيد .
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا
و چون بر ايشان خوانند سخنان ما ،
بَيِّناتٍ
[ پيغامهاى ] روشن پيدا ،
قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا
ناگرويدگان برستاخيز گويند ،
ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا
كه بما قرآنى آر جدا زين ،
أَوْ بَدِّلْهُ
يا هم اين بدل كن ،
قُلْ
[ پيغامبر من ] بگوى ،
ما يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسِي
مرا نيست و نبود كه اين را بدل كنم از خودى خويش ،
إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ
من نروم مگر بر پى آن كه پيغام است به من ،
إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
. ( 15 ) من ميترسم اگر نافرمان آيم در خداوند خويش از عذاب روزى بزرگ » .
قُلْ لَوْ شاءَ اللَّهُ
بگوى اگر خداى خواستيد ،
ما تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ
من هرگز بر شما اين كتاب نخوانديد ،
وَ لا أَدْراكُمْ بِهِ
و شما را آگاه و دانا نكردمى از آن ،
فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُراً مِنْ قَبْلِهِ
چهل سال در ميان شما بودم كه از پيغامبرى