خود او را بنوازد ، اگر آن بنده نپذيرد اين خبر و برؤيت ايمان ندهد ، هرگز نرسد به آن كرامت . گفتهاند كه - امّيد ديدار حقّ از آن ندارند كه هرگز مشتاق نبودهاند و از آن مشتاق نهاند كه دوست نداشتهاند و از آن دوست نداشته كه نشناختهاند و از آن نشناختهاند كه طلب نكردهاند و از آن طلب نكردند كه خداى ايشان را فرا طلب نگذاشت و راه طلب بايشان فرو بست پس همه از خدا است و بارادت و مشيّت خدا است .
يقول تعالى :
وَ أَنَّ إِلى رَبِّكَ الْمُنْتَهى
لو اراد ان يطلبوه لطلبوا و لو طلبوا لعرفوا و لو عرفوا لاحبّوا و لو احبّوا لاشتاقوا و لو اشتاقوا اليه لرجوا لقاءه و لو رجوا لقاه لرأوه .
قال اللَّه تعالى :
وَ لَوْ شِئْنا لَآتَيْنا كُلَّ نَفْسٍ هُداها
اذا كان الّذى لا يرجو لقاءه ماواه العذاب و الفرقة فدليل الخطاب : انّ الّذى يرجو لقاه فقصاراه الوصلة و اللقاء و الزّلفة .
2 - النوبة الاولى
( 10 / 21 - 9 )
قوله تعالى :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
ايشان كه گرويدگاناند و نيكوكاران ،
يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ
خداى ايشان را راه مىنمايد [ و در پسند ميراند و بر بهى ميدارد ] بايمان آوردن ايشان ،
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ
ميرود زير درختان و نشستگاههاى ايشان جويهاى روان ،
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
. ( 9 ) در بهشتهاى با ناز .
دَعْواهُمْ فِيها
درخواست و بازخواست ايشان [ چون از خداى مرادى در خواهند آنست كه گويند ] ،
سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ
پاكى ترا اى خداوند ،
وَ تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ
و نواخت خداى ايشان را و نواخت ايشان يكديگر را در بهشت اينست كه :
سلام عليكم ،
وَ آخِرُ دَعْواهُمْ
و آخر خواندن ايشان آنست كه گويند ،
أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
. ( 10 ) ثناء بسزا خداى را خداوند جهانيان .
وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ
و اگر خداى واشتابانيدى مردمان را بدى ،
اسْتِعْجالَهُمْ بِالْخَيْرِ
جايى كه ايشان مىشتابند بنيكى ،
لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ
خداى بايشان گزارديد اجلهاى ايشان و سپرى كرديد ايشان را عمرهاى ايشان ،
فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا
فرو گذاريم ناگرويدگان را برستاخيز ،