به آنچه كافر شدند .
هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً
اوست كه خورشيد را روشن گردانيد ،
وَ الْقَمَرَ نُوراً
و ماه را روشنايى داد ،
وَ قَدَّرَهُ مَنازِلَ
و آن را باز انداخت و چنان ساخت كه ميرود در منزلها بريدن فلك را ،
لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ
[ تا بر ديدار ماه ] و رفتن او شمار سال و ماه و روزگار ميدانيد ،
ما خَلَقَ اللَّهُ ذلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ
نيافريد خداى آن را مگر بدانش خويش و توان خويش بيكتايى خويش ،
يُفَصِّلُ الْآياتِ
نشانهاى گشادهء روشن مىنمايد و پيغامهاى روشن گشاده مىفرستد ،
لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ .
( 5 ) ايشان را كه بدانند .
إِنَّ فِي اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ
در شد آمد شب و روز ،
وَ ما خَلَقَ اللَّهُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و در آنچه خداى آفريد در آسمان و زمين از آفريدههاى خويش ،
لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَّقُونَ
. ( 6 ) نشانهاى روشن است بيكتايى ايشان را كه از خشم خداى و از جحود حق او مىپرهيزند .
إِنَّ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا
ايشان كه ديدار ما نمىبيوسند و بانگيزانيدن ما بنمىگروند ،
وَ رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا
و به اين جهان [ بى آن جهان ] مىبسندند .
و خرسندى كنند
وَ اطْمَأَنُّوا بِها
و به آن آرام مىكنند [ پىدار آخرت ] ،
وَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ آياتِنا غافِلُونَ
. ( 7 ) و ايشان كه از وعد و وعيد ما ناآگاه و ناگرويدند ،
أُولئِكَ مَأْواهُمُ النَّارُ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ
. ( 8 ) ايشان آنند كه جايگاه ايشان آتش است به آنچه ميكردند .
النوبة الثانية
اين سورهء يونس صد و نه آيت و هزار و هشتصد و سى و دو كلمت است و هفت هزار و پانصد و شصت و هفت حرف همه به مكه فرو آمد مگر يك آيت :
وَ مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ
كه اين يك آيت بمدينه فرو آمد در شأن جهودان و گفتهاند سه آيت ازين سوره بمدينه فرو آمد :
فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ
الى آخر الآيات الثلث ، و قيل - كلها مكية الا آيتين :
قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ
نزلت فى