10 - سورة يونس عليه السلام - مكية
1 - النوبة الاولى
( 10 / 8 - 1 )
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
الر
منم آن خداوند كه مىبينم جز من دارنده و پروراننده نه ،
تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ
اين آيتها آن نامه است ،
الْحَكِيمِ .
( 1 ) آن نامهء نيكو حكمت راست حكم .
أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً
مردمان را شگفت آمد و بنزديك ايشان شگفت بود ،
أَنْ أَوْحَيْنا إِلى رَجُلٍ مِنْهُمْ
كه پيغام داديم به مردى هم از ايشان ،
أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ
كه مردمان را بيم نماى و آگاه كن ،
وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا
و بشارت ده گرويدگان را ،
أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ
كه ايشان را است وعدهء راست و كارى پيش شده ،
عِنْدَ رَبِّهِمْ
بنزديك خداوند ايشان ،
قالَ الْكافِرُونَ
ناگرويدگان گفتند :
إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِينٌ .
( 2 ) اين جادويى است آشكارا .
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ
خداوند شما اللَّه است ،
الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
او كه هفت آسمان و هفت زمين آفريد از آغاز ،
فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ
در شش روز ،
ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ
آن گه مستولى شد بر عرش ،
يُدَبِّرُ الْأَمْرَ
ميسازد كار و پيش مىبرد و مىاندازد ،
ما مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ
نيست هيچ شفيع كس را مگر پس دستورى او ،
ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ
اوست خداوند شما ،
فَاعْبُدُوهُ
او را پرستيد ،
أَ فَلا تَذَكَّرُونَ ؟
( 3 ) پند نپذيريد و حق درنيابيد ؟
إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً
با اوست بازگشت شما همه ،
وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا
هنگام نهادن خداى است اين براستى ،
إِنَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ
اوست كه آفريده مىآرد از آغاز و فردا آن را زنده كند باز ،
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا
تا پاداش دهند ايشان را كه بگرويدند ،
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ بِالْقِسْطِ
و كارهاى نيك كردند بسزا ،
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا
و ايشان كه كافر شدند و بگرويدند ،
لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ
ايشان را شرابى از آب جوشيده ،
وَ عَذابٌ أَلِيمٌ
و عذابى دردنماى ،
بِما كانُوا يَكْفُرُونَ
. ( 4 )