أَ وَ لا يَرَوْنَ
نمىبينند منافقان ،
أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ
كه ايشان را مىآزمايند
فِي كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ
در هر سالى يك بار يا دو بار ،
ثُمَّ لا يَتُوبُونَ
و آن گه توبه نميكنند ،
وَ لا هُمْ يَذَّكَّرُونَ
. ( 126 ) و نه پند مىپذيرند .
وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ
و آن گه كه سورهاى فرو فرستاده آمديد ،
نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ
با يكديگر نگرستنديد و در يكديگر نمودنديد ،
هَلْ يَراكُمْ مِنْ أَحَدٍ
هيچ كس شما را ديد ؟
ثُمَّ انْصَرَفُوا
آن گه ز طاعت برگشتند ،
صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ
خداى دلهاى ايشان از ايمان بر گردانيد ،
بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ
. ( 127 ) به آنچه ايشان گروهىاند كه زيركى دل نيست ايشان را و حق را در نمىياوند .
لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ
آمد بشما پيغامبرى ،
مِنْ أَنْفُسِكُمْ
هم از شما آدمى و عربى ،
عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ
سخت آيد برو آنچه شما را رسد از دشوارى و زيان دين ،
حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ
حريص است بر [ آن كه ] شما [ بر راه راست بيد ] ،
بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
. ( 128 ) بمؤمنان بخشاينده است سخت مهربان .
فَإِنْ تَوَلَّوْا
اگر برگردند [ منافقان و دشمنان از طاعت و موافقت و يارى دادن ] ،
فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ
گوى خدا ام گواه و يار بسنده ،
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
نيست خدايى مگر او ،
عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ
كار به او سپردم و پشت به او باز كردم ،
وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
. ( 129 ) و اوست خداوند عرش بزرگوار .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ
- اين مخاطبه با كعب مالك است كه او در عفو جستن ، خويشتن را عذر ننهاد چنان كه منافقان ، بلكه راست رفت باعتراف بجرم خويش ، همچون دو يار خويش مراره و هلال . ميگويد : اى شما كه مؤمنانايد ؛ از مثل اين كار بپرهيزيد و طريقت موافقت گزينيد و خداى و رسول را به همه حال ، طاعت دار باشيد كه آنچه كرديد سرانجام و عاقبت آن ديديد و و بال آن چشيديد .
وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
- ازين پس با صادقان باشيد نه با منافقان يعنى - با مهاجران غزا كنيد و چون ايشان صادقان باشيد . يقول اللَّه تعالى :
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا