بدشمن ،
إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ
مگر كه ايشان را بهر خردى از آن بزرگى مىنويسند ،
إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
. ( 120 ) خداى تباه نكند مزد نيكوكاران .
وَ لا يُنْفِقُونَ نَفَقَةً
و هيچ نفقهء نكنند و صدقهاى ندهند ،
صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً
خرد يا بزرگ ،
وَ لا يَقْطَعُونَ وادِياً
و هيچ وادى نبرند ،
إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ
مگر كه آن همه ايشان را مىنويسند ،
لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ
تا پاداش دهد خداى ايشان را ،
أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
. ( 121 ) نيكوتر كارى كه هرگز ميكردند .
وَ ما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً
نه توانند مؤمنان كه هاموار همه بغزا روند و نتوانند كه همه بطلب علم روند ،
فَلَوْ لا نَفَرَ
چرا بيرون نروند ،
مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ
از هر جوكى از ايشان ، گروهى ،
لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ
تا در دين خويش دانش آموزند ،
وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ
و قوم خويش را به پند بيم نمايند ،
إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ
آن گه كه با ايشان آيند ،
لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ
. ( 122 ) تا ايشان از ناپسند بپرهيزند .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى ايشان كه بگرويديد ،
قاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ
كشتن كنيد با آن كافران كه از سوى شمااند ،
وَ لْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً
وايدون بادا كه كافران در شما كه مؤمنانايد درشتى يابند ،
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ
. ( 123 ) و بدانيد كه خداى به يارى و نصرت و معونت وا پرهيزگاران است .
وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ
و آن گه كه سورهاى از قرآن فرو فرستاده آيد ،
فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ
هست ازين منافقان كه گويد [ فرا ياران خويش ] ،
أَيُّكُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً
كيست از شما كه اين سوره او را ايمان افزود ،
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا
امّا ايشان كه گرويدگاناند ،
فَزادَتْهُمْ إِيماناً
سورت ايشان را ايمان افزود ،
وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
. ( 124 ) و ايشان به آن شنيده و شادماناند [ و آن فرمانرا فرمانبردار ] .
وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
و امّا ايشان كه در دلهاى ايشان بيمارى گمان است ،
فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ
آن سوره ايشان را ناپاكى بر ناپاكى بيفزود و ناراستى بر ناراستى و گمان بر گمان ،
وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ
. ( 125 ) و بمردند بكافرى .