ما كانَ لِلنَّبِيِّ
روا نبود و سزا نبود ، پيغامبر را ،
وَ الَّذِينَ آمَنُوا
و ايشان كه گرويدگاناند ،
أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ
كه آمرزش خواهند مشركان را ،
وَ لَوْ كانُوا أُولِي قُرْبى
و هر چند خويشان و نزديكان باشند ،
مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمْ
پس آنكه پيدا گشت مؤمنانرا ،
أَنَّهُمْ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
. ( 113 ) كه آن خويشاوندان دوزخياناند .
وَ ما كانَ اسْتِغْفارُ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ
و نبود آن آمرزش خواستن ابراهيم پدر خويش را ،
إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَها إِيَّاهُ
مگر از بهر وعدهاى كه وى را داده بود ،
فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ
چون ابراهيم را پيدا شد ،
أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ
كه پدر او دشمن است خداى را ،
تَبَرَّأَ مِنْهُ
بيزارى جست ازو
إِنَّ إِبْراهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ
. ( 114 ) كه ابراهيم اوّاه بود ، با خداوند خود ، گراينده و گردنده و بردبار .
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَداهُمْ
و نيست خداى عز و جل كه قومى را ضايع كند و تباه پس آنكه ايشان را عقل داد و فهم ،
حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ ما يَتَّقُونَ
تا آن گه كه ايشان را پيدا كند ، [ پيغام آسمان و پيغام رسان كه ايشان را چه بايد كرد تا رهند و ] چون بايد كوشيد تا رسند ،
إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
. ( 115 ) كه خداى به همه چيز داناست .
إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
خداى را است پادشاهى هفت آسمان و هفت زمين ،
يُحْيِي وَ يُمِيتُ
مرده زنده مىكند و زنده مىميراند ،
وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ .
( 116 ) و نيست شما را جز خداى كارى سازى و نه يارى دهى .
لَقَدْ تابَ اللَّهُ
توبه پذيرفت خداى و با خود آورد ،
عَلَى النَّبِيِّ وَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ
پيغامبر را و مهاجران و انصار را ،
الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ
و ايشان كه وى را پىبردند ،
فِي ساعَةِ الْعُسْرَةِ
در هنگام [ غزاء ] عسرة ،
مِنْ بَعْدِ ما كادَ
پس آن كه نزديك بود ،
يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ
كه از جاى بگشتيد دلهاى گروهى از مؤمنان ،
ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ
پس آن گه توبه داد ايشان را و توبه پذيرفت از ايشان ،
إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
. ( 117 ) او بر ايشان مهربانى است بخشاينده .