بستيز و كفر ،
وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ
و جدايى ساختن ميان مؤمنان ،
وَ إِرْصاداً
و چشم داشتن را ،
لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ
باز آمدن كسى به آن مسجد كه با خداى و رسول بجنگ بود پيش از آن ،
وَ لَيَحْلِفُنَّ
حقا كه سوگند خواهند خورد لا بد ،
إِنْ أَرَدْنا إِلَّا الْحُسْنى
كه نخواستيم بكردن اين مسجد مگر نيكويى و نكرديم مگر بر نيت نيكو ،
وَ اللَّهُ يَشْهَدُ
و خداى مىگواهى دهد ،
إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
. ( 107 ) كه حقا كه ايشان دروغ زناناند .
لا تَقُمْ فِيهِ أَبَداً
نگر كه در آن مسجد نماز نكنى هرگز ،
لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى
حقا كه مسجدى كه آن را بنياد نهادند براستى و پرهيزگارى ،
مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ
از روز نخستين و آن ،
أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيهِ
سزاتر است كه نماز كنى در آن ،
فِيهِ رِجالٌ
در آن مسجد مردانىاند ،
يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا
دوست ميدارند كه پاكيزگى برزند ،
وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ
. ( 108 ) و خداى دوست دارد پاكيزگى بر زندگان را .
أَ فَمَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ
آن كس كه بنياد نهادند بناء او را ،
عَلى تَقْوى مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٍ
بر تقوى از خداى و خشنودى و پسند از او عز و جل ،
خَيْرٌ
آن به است ،
أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ
يا آن كس كه بنياد نهادند بناء او را ،
عَلى شَفا جُرُفٍ
بر كناره رودبارى زير تهى ،
هارٍ
ريگ بوم پست روان ،
فَانْهارَ بِهِ فِي نارِ جَهَنَّمَ
روانست آن بنا ، در آتش دوزخ [ و خداوند خود را با خود برد ] ،
وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
. ( 109 ) و خداى پيش برنده و راست دارندهء كار ظالمان نيست .
لا يَزالُ بُنْيانُهُمُ الَّذِي بَنَوْا
هميشه آن بناى ايشان كه ورداشتند ،
رِيبَةً فِي قُلُوبِهِمْ
در دلهاى ايشان نفاقى و شكى بود ،
إِلَّا أَنْ تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ
مگر آن كه دلهاى ايشان ريزه ريزه كند [ يا نه كه نفاق و شك و مهر آن مسجد و حسرت ويرانى آن در دلهاى ايشان است ] ،
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
. ( 110 ) و خداى دانايى است راست دانش راست كار ،