وَ آخَرُونَ
و ديگراناند [ قومى كه پيرامن نفاق و منافقان ميگشتند ] ،
اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ
مقر آمدند بگناه خويش [ و ببد داشتند كرد خويش ] ،
خَلَطُوا
آميختند درهم ،
عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً
كردار نيك و كردار بد ،
عَسَى اللَّهُ
واجب كرد خدا از خود ،
أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ
كه توبه پذيرد از ايشان و با خود دارد ايشان را ،
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
. ( 102 ) كه خداى آمرزگار است مهربان ،
خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ
گير از مالهاى ايشان ،
صَدَقَةً
فريضهء زكات ،
تُطَهِّرُهُمْ
تا پاك كنى ايشان را [ و مال ايشان را ] ،
وَ تُزَكِّيهِمْ بِها
و هنرى و روز افزونى كنى ،
وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ
و درود ده ور ايشان ،
إِنَّ صَلاتَكَ
كه درود دادن تو ور ايشان [ آن گه كه مىزكاة ستانى ] ،
سَكَنٌ لَهُمْ
ايشان را آرامش دل بود [ و خرسندى در آنچه دادند ] ،
وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
. ( 103 ) و خداى شنوائيست دانا .
أَ لَمْ يَعْلَمُوا
نميدانند ،
أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ
كه خداى اوست كه بازگشت مىپذيرد از رهيگان خويش ،
وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ
و مصدقها مىستاند از ايشان ،
وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
. ( 104 ) و نميدانند كه خداى توبه ده است توبه پذير مهربان .
وَ قُلِ اعْمَلُوا
گوى كه ميكنيد آنچه ميكنيد ،
فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ
كه خداى كرد شما مىبيند و [ باز نمايد و آشكارا كند با ] رسول او ،
وَ الْمُؤْمِنُونَ
و مؤمنان ، بينند ،
وَ سَتُرَدُّونَ
و باز برند شما را آخر ،
إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ
با داناى نهان و آشكار ،
فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
. ( 105 ) و شما را خبر كند به آنچه ميكرديد .
وَ آخَرُونَ
و ديگراناند قومى از ايشان ،
مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ
كه با حكم خدا گذاشتنىاند ،
إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ
امّا كه عذاب كند ايشان را ،
وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ
يا توبه دهد ايشان را ،
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
. ( 106 ) و خداى دانائيست راست دانش راست كار .
وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً
و ايشان كه مسجدى كردند ،
ضِراراً وَ كُفْراً
25