خود بر وجود آن عزيزان همى راند ، و نعت قدم به حكم كرم ميگفت : اگر دست و پاى و زبان و سمع شما درين دعوى برفت باك مداريد كه من شما را سمعى دهم به از آن و بصرى به از آن كه : بى يسمع و بى يبصر ، چنان كه در خبر است :
« كنت له سمعا يسمع بى ، و بصرا يبصر بى ، و يدا يبطش بى » ،
و در قرآن مجيد است
فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً
.
روايت كنند از مصطفى صلوات اللَّه و سلامه عليه كه شب قرب و كرامت چون به آسمان چهارم رسيدم آوازى حزين بسمع ما رسيد كه : «
آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ »
. جبرئيل گفت :
يا سيّد ! اين آواز امّت موسى است كه در عشق اين حروف فرو شده ، و در اين حديث بمانده ، و تا ابد هم برين صفت باشند .
12 - النوبة الاولى
( 7 / 136 - 127 )
قوله تعالى :
وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ
سران قوم فرعون گفتند فرعون را :
أَ تَذَرُ مُوسى وَ قَوْمَهُ
موسى را و قوم او را مىبگذارى زنده ؟
لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ
تا تباهى كنند در زمين
وَ يَذَرَكَ وَ آلِهَتَكَ
و گذارد ترا و خدايان ترا ؟ !
قالَ
جواب داد فرعون ، گفت :
سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ
آرى پسران ايشان را مىكشيم
وَ نَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ
و زنان ايشان زنده ميگذاريم
وَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَ
( 127 ) و پادشاهان آخر ماايم و خداوندان زمين ، و بر زبر ايشان بقهر فروشكنندگان .
قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ
موسى گفت قوم خويش را :
اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ
يارى خواهيد از اللَّه
وَ اصْبِرُوا
و شكيبايى كنيد
إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ
بدرستى كه زمين خدايراست
يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
ميراث دهد آن را كه خود خواهد از بندگان خويش
وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
( 128 ) و سرانجام پسنديده نيكوكاران راست .
قالُوا
جواب دادند قوم موسى موسى را :
أُوذِينا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَنا
ما را