وَ ما تَنْقِمُ مِنَّا
نيست چيزى كه از ما نپسندى
إِلَّا أَنْ آمَنَّا
مگر آنكه ما بگرويديم
بِآياتِ رَبِّنا
پيغامهاى خداوند خويش و نشانههاى او
لَمَّا جاءَتْنا
آن گه كه بما آمد .
رَبِّنا
خداوند ما !
أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً
فرو ريز بر ما شكيبايى فراخ
وَ تَوَفَّنا مُسْلِمِينَ
و ما را بر مسلمانى بميران .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ
- چون موسى ( ع ) بيّنت خويش آشكارا كرد ، و حجت خود بنمود ازيد بيضا و عصا ، و فرعون را گفت :
فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرائِيلَ
، فرعون در آن كار فرو ماند . همت قتل موسى كرد . سالاران و مهتران قوم وى را گفتند : كشتن را روى نيست كه به اين معنى شبهتى در مردم آرى . پندارند كه وى راستگوى بود چون او را بكشتى ، بگذار تا كذب وى و سحر وى آشكارا شود و مردم بدانند كه اين مرد جادو است جادوى دانا حاذق . ميخواهد كه به اين جادويى و استادى خويش شما را يعنى فرعون و قبطيان از زمين مصر بيرون كند و ملك شما را زير زبر گرداند ، يعنى كه چون ميخواهد كه بنى اسرائيل را بيرون برد ، آن بيرون كردن شما است ، كه معاش شما از خراج و جزيت ايشان است ، و نيز دشمنان شمااند . چون معاش شما بريده گردد و دشمن دست يابد ناچار شما را بيرون كرده باشند . پس فرعون گفت :
فَما ذا تَأْمُرُونَ
- اينجا اضمار است ، يعنى : قال فرعون :
فَما ذا تَأْمُرُونَ
؟ معنى تأمرون تشيرون است ، كه فرعون ملأ خود را بر خود امر نديديد « 1 » . اكنون شما چه اشارت كنيد چه بينيد و رأى شما در اين كار چيست ؟
قالُوا أَرْجِهْ
- بهمزه قراءت مكى و بصرى و شامى و يحيى ، اما « هاء » مكى باشباع ضمّه خواند متّصل بواو چنان كه اصل اوست .
هامش
( 1 ) - چنين است در الف و ج ، و مراد « نديدى » است .