سخنان من
فَمَنِ اتَّقى
هر كه باز پرهيزد از عذاب من
وَ أَصْلَحَ
و دين خود و كردار خود ( 1 ) راست كند
فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
( 35 ) بر ايشان بيم نيست و نه هرگز اندوهگين باشند .
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا
و ايشان كه دروغ شمردند سخنان ما
وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها
و گردن كشيدند از نيوشيدن و پذيرفتن آن
أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
( 36 ) ايشاناند كه آتشياناند جاويد در آناند .
فَمَنْ أَظْلَمُ
كيست ستمكارتر بر خويشتن
مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً
از آن كس كه دروغ سازد بر خداى
أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ
يا دروغ شمرد سخنان او
أُولئِكَ يَنالُهُمْ
ايشاناند كه بايشان رسد
نَصِيبُهُمْ مِنَ الْكِتابِ
بهرهء ايشان از آن تهديد كه در قرآن گفتهام
حَتَّى إِذا جاءَتْهُمْ رُسُلُنا
تا آنكه بايشان آيد فرستادگان ما
يَتَوَفَّوْنَهُمْ
كه مىميرانند ايشان را
قالُوا
ايشان را گويند :
أَيْنَ ما كُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
كجااند آنچه خداى ميخوانديد فرود از اللَّه ؟
قالُوا
گويند ايشان :
ضَلُّوا عَنَّا
گم گشتند از ما
وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ
و گواهى دهند بر تنهاى خود
أَنَّهُمْ كانُوا كافِرِينَ
( 37 ) كه اندرين جهان كافران بودند .
قالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ
ايشان را گويد اللَّه كه : در رويد در گروهانى
قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ فِي النَّارِ
كه پيش از شما بودند از پرى و آدمى در آتش
كُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ
هر گه در رود گروهى در آتش
لَعَنَتْ أُخْتَها
لعنت كنند بر هام فعلان و هام راهان ( 2 ) خود كه در آتش باشند
حَتَّى إِذَا ادَّارَكُوا فِيها جَمِيعاً
تا آن گه كه با هم آيند و فراهم رسند در آتش
قالَتْ أُخْراهُمْ لِأُولاهُمْ
پسينان پيشينان را گويند فرا خداى عز و جل :
رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا
خداوند ما اينان
هامش
1 - ج : و كرد خود . 2 - ج : هم فعلان و هم راهان .