قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ
گوى كه حرام كرد و در بند آورد آرايش اين جهانى ؟
الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ
كه اللَّه بيرون آورد رهيگان خويش را
وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ
و اين شيرينيها و خوشيها از روزى كه ساخت
قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
گوى اين زينت درين جهان مؤمنانرا است [ بانبازى دشمنان خداى ]
خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ
و زينت آن جهانى باز مؤمنان را است تنها بىانبازان
كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ
چنين هن ( 1 ) مىباز گشائيم پيدا و روشن سخنان خويش
لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
( 32 ) گروهى دانايان را [ كه سخن دانند و فحوى آن خطاب دريابند و مقتضى آن ] .
قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ
گوى : خداوند من حرام كرد زشتيها
ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ
آنچه از آن آشكارا است ، و آنچه از آن پنهان است
وَ الْإِثْمَ
و دروغ و خيانت و بزها
وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ
و افزونى جستن بىحق ( 2 )
وَ أَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ
و آنكه انباز گيريد با خداى
ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً
چيزى كه اللَّه در آن هيچ كس را عذرى نفرستاد [ نه معبود را سزاوارى نه عابد را عذر ]
وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
( 33 ) و آنچه بر خداى آن گوئيد كه ندانيد .
وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ
و هر امتى را درين جهان درنگى است و انجامى و اندازهاى [ كه كى درآيند و تا كى بمانند ]
فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ
چون هنگام سر انجام ايشان در رسيد
لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ
( 34 ) نه يك ساعت با پس مانند نه فرا پيش شند ( 3 ) .
يا بَنِي آدَمَ
اى فرزندان آدم !
إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ
اگر بشما آيد از من
رُسُلٌ مِنْكُمْ
پيغام رسانان هم از شما
يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي
بر شما ميخوانند
هامش
1 - ج : چنين است . 2 - ج : بناحق . 3 - ج : شوند .