اللَّه ايشان را :
أَ لَمْ أَنْهَكُما
نه شما را باز زدم
عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ
از آن يك درخت
وَ أَقُلْ لَكُما
و گفتم شما را
إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبِينٌ
( 22 ) كه ديو شما را دشمنى است آشكارا ؟ !
قالا
گفتند هر دو آدم و حوا :
رَبَّنا
خداوند ما !
ظَلَمْنا أَنْفُسَنا
ستم كرديم بر خود
وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا
و اگر نيامرزى ما را
وَ تَرْحَمْنا
و بنه بخشايى بر ما
لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ
( 23 ) ناچاره از زيان كاران بيم ( 1 ) .
قالَ اهْبِطُوا
اللَّه گفت فرو رويد از آسمان
بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ
يكديگر را دشمن
وَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ
و شما را در زمين آرامشگاهى و روزگار گذاشتى
وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ
( 34 ) و برخوردارى تا روز رستاخيز .
قالَ فِيها تَحْيَوْنَ
گفت در زمين زنده مىبيد ( 2 )
وَ فِيها تَمُوتُونَ
و در زمين مىميريد
وَ مِنْها تُخْرَجُونَ
( 25 ) و شما را از زمين بيرون آرند .
يا بَنِي آدَمَ
اى فرزندان آدم !
قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً
بر شما فرو فرستاديم پوشيدنى
يُوارِي سَوْآتِكُمْ
كه پوشيده دارد عورتهاى شما
وَ رِيشاً
و جامهاى كه آساى هر كس به آن بدانند
وَ لِباسُ التَّقْوى ذلِكَ خَيْرٌ
و لباس پرهيز از همه لباسها به ،
ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ
اين [ بخشش لباسها لباس ضرورت و لباس مروت و لباس ديانت ] از نشانهاى نيك خدايى خدا است ، [ و از شگفتهاى لطيف كه او ساخت ]
لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ
( 26 ) تا مگر درياوند ( 3 ) خدايى وى و پند پذيرند از وى .
يا بَنِي آدَمَ
اى فرزندان آدم !
لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ
شما را فتنه مكناد ديو ، و تباهى ميفكناد
كَما أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ
چنان كه پدر و مادر شما را بيرون آورد از بهشت
يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما
مىبركشيد بر سر ايشان جامهء
هامش
1 - ج : باشيم . 2 - ج : مىباشيد . 3 - ج : دريابند .