لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا
ديدن روز شما اين روز شما هن ( 1 )
قالُوا
مقرّ آيند و گويند :
شَهِدْنا عَلى أَنْفُسِنا
گواهى دهيم بر خويشتن
وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا
و فرهيفته كرد ( 2 ) ايشان را زندگانى اين جهانى
وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ
و گواهى دهند بر خويشتن
أَنَّهُمْ كانُوا كافِرِينَ
( 130 ) كه درين جهان كافران بودند .
ذلِكَ
آن [ فرستادن رسل و تعزير دشمنان
أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ
از بهر آنست تا بدانند كه خداى تو بر آن نيست و نخواست
مُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ
كه مردمان شهرها را هلاك كند به بيداد
وَ أَهْلُها غافِلُونَ
( 131 ) و اهل آن شهرها [ از كار خداى و از رستاخيز ] غافل و ناآگاه .
وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ
و هر كس را اندازهاى است و پايهاى
مِمَّا عَمِلُوا
از آنچه ميكنند از نيكى و بدى
وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ
( 133 ) و خداوند تو از آنچه ميكنند ناآگاه نيست .
وَ رَبُّكَ الْغَنِيُّ
و خداوند تو بىنياز است
ذُو الرَّحْمَةِ
با مهربانى
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ
اگر خواهد ببرد شما را از دنيا
وَ يَسْتَخْلِفْ مِنْ بَعْدِكُمْ ما يَشاءُ
و تواند كه پس شما در زمين نشاند آنچه خواهد از خلق خويش
كَما أَنْشَأَكُمْ مِنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ
( 133 ) چنان كه شما را آفريد از نژاد گروهان ديگر كه پيش وا بودند ( 3 ) ، و توانست .
إِنَّ ما تُوعَدُونَ لَآتٍ
آنچه شما را وعده ميدهند و بيم مينمايند آمدنى است
وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ
( 134 ) و شما آن نهايد كه پيش شيد ( 4 ) .
قُلْ يا قَوْمِ
گوى اى قوم !
اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ
همين كه ميكنيد
هامش
1 - چنين است در نسخ موجود ، و در بيشتر موارد اين كتاب « هن » مترادف « است » مىباشد .
2 - ج : فريفته كرد . 3 - ج : پيش ازين بودند . 4 - ج : شويد .